Zinowij Jakowlewicz Bielecki (; ur. 1901 w guberni witebskiej, zm. 1969 w Moskwie) – radziecki filozof i historyk filozofii, profesor (1929), specjalista w zakresie filozofii marksistowsko-leninowskiej.
Życiorys Cierpiał na kifozę (łukowate wygięcie kręgosłupa w stronę grzbietową – garb). W 1919 wstąpił do WKP(b). W 1925 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, następnie Instytut Czerwonej Profesury. W latach 1934–1943 pracował jako sekretarz organizacji partyjnej w Instytucie Filozofii AN ZSRR. W latach 1943–1955 kierował katedrą materializmu dialektycznego i historycznego na Uniwersytecie Moskiewskim, skąd zwolniono go pod zarzutem gnozeologizmu. Jego kariera zakończyła się w katedrze filozofii Moskiewskiego Instytutu Inżynieryjno-Ekonomicznego im. Ordżonikidzego.
Był inicjatorem odebrania Nagrody Stalinowskiej podręcznikowi „Historia filozofii” oraz zwolnienia Aleksieja Łosiewa z Uniwersytetu Moskiewskiego. Nazwisko Bieleckiego było przemilczane w historiografii radzieckich nauk społecznych i nie weszło do wielotomowej Encyklopedii Filozoficznej.
Odznaczenia i nagrody 1944: Order Czerwonego Sztandaru Pracy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieccy filozofowie Kategoria:Absolwenci Instytutu Czerwonej Profesury Kategoria:Absolwenci Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa Kategoria:Nauczyciele akademiccy Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. M.W. Łomonosowa Kategoria:Pracownicy Instytutu Filozofii RAN Kategoria:Rosyjscy historycy filozofii Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Filozofowie i teoretycy marksistowscy Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1969