Jo-Jotte – gra należąca do rodziny jass; odmiana klaberjassa podobna do derdy, opracowana przez Ely'ego Culbertsona, słynnego popularyzatora brydża kontraktowego. W swojej podstawowej formie jest to gra karciana dla dwóch graczy, jednak istnieją również warianty dla trzech i czterech graczy. Gra się w nią talią 32 kart. Gra ma usprawniony system punktacji wzorowany na brydżu i nieco rozbudowaną licytację. Culbertson nazwał grę na cześć żony, Josephine Culbertson.
Opis Wartość kart Gra ma uproszczony i usprawniony system punktacji. Zamiast dość barokowego systemu punktacji charakterystycznego dla gier typu as-dziesięć i jass, wartości kart są następujące:
walet atutowy = 20 pkt., 9 atutowa = 15 pkt., as = 10 pkt., 10 = 10 pkt., K = 5 pkt., Q = 5 pkt., wzięcie ostatniej lewy = 10 pkt., jo-jotte (para król i dama atutowe) = 20 pkt.
Licytacja Licytacja w jo-jotte została nieznacznie rozszerzona w stosunku do klabberjassa. Gracze mogą licytować bez atu. Po obejrzeniu wszystkich kart obrońca może zalicytować misère/nullo, co jest zobowiązaniem do nie wzięcia ani jednej lewy, a deklarujący może zalicytować szlema, co jest zobowiązaniem do wzięcia wszystkich lew. Kontrakty mogą zostać skontrowane i zrekontrowane.
Punktacja Punktacja jest wzorowana na brydżu: punkty są zapisywane pod i nad kreską. Istnieją partie i robry. Partia składa się z 80 punktów pod kreską. Rober składa się z dwóch partii ugranych przez jednego gracza.
Bonusy dodatkowe to:
za ugranie robra – 300 pkt., za niezalicytowanego szlema – 100 pkt., za zalicytowanie i ugranie szlema – 500 pkt., zrobienie misère/nullo – 200 pkt., nieudane misère/nullo – 200 pkt. dla przeciwnika plus dodatkowe 100 pkt. dla przeciwnika za drugą i każdą kolejną wziętą lewę.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Gry jass