Stanisława Dąbrowska (Stanisława Dabrowski, ur. 1926, zm. 2020 w Australijskim Terytorium Stołecznym) – polsko-australijska działaczka społeczna.

Życiorys Urodziła się w 1926 roku w Polsce, we wsi położonej niedaleko granicy z Czechosłowacją. Jej rodzicami byli Władysław Dąbrowski i Wiktoria Dubicz. Przed II wojną światową w wyniku prześladowań na tle narodowościowym jej rodzina przeniosła się do pobliskich Gorlic. Ukończyła studia w 1949 roku i rozpoczęła pracę jako pielęgniarka.

Wyszła za mąż za fizyka jądrowego Jana Nurzyńskiego, wraz z którym w 1964 roku przeniosła się do Australii i zamieszkała na terenie Canberry. Początkowo działała jako wolontariuszka Czerwonego Krzyża, następnie otworzyła jadłodajnię dla potrzebujących i w 1979 (lub 1982) roku mobilną kuchnię. Przez sześć dni w tygodniu wstawała o piątej rano, jeździła swoim vanem po Canberrze zbierając od firm dary w formie żywności, a następnie w czwartki zajmowała się przygotowywaniem i w piątki rozdawaniem jedzenia potrzebującym w stanowiącym centrum stolicy Australii. Stworzone przez nią potrawy trafiały nawet do około 500 osób dziennie. Przez pierwsze jedenaście lat prowadzenia działalności charytatywnej sama zajmowała się zbieraniem środków finansowych niezbędnych do zakupu składników tworzonych przez siebie zup - zarabiała na nie pracując jako sprzątaczka, zaś niesprzedany chleb pozyskiwała z piekarni; w kolejnych latach otrzymała darowizny i fundusze rządowe, które umożliwiły jej kontynuowania działalności charytatywnej. Z czasem oprócz rozdawania żywności pomagała potrzebującym dając im koce i ubrania.

Swoją działalność charytatywną prowadziła nieprzerwanie do 2018 roku. Zmarła w 2020 roku.

W Australii znana była pod pseudonimem Soup Kitchen Lady, jej imię zdrabniano do formy Stasia.

Odznaczenia i nagrody W 1996 roku została wybrana obywatelką roku Canberry i wystąpiła w programie telewizyjnym emitowanym przez stację . W 2013 roku jej portret stworzony przez Barbarę van den Linden stał się częścią wystawy portretów eksponowanej z okazji stulecia istnienia Canberry. Piosenkę The Soup Kitchen Lady poświęcił jej Rafe Morris. W 1999 roku nagrodzona tytułem Senior Citizen of the Year za dwudziestoletnie zaangażowanie w pomoc bezdomnym i potrzebującym na ulicach Canberry. W dokumencie budżetowym rządu Australijskiego Terytorium Stołecznego na rok 2000 została opisana jako jedna z osób „poświęcających swój czas, a często i pieniądze, aby wyżywić osoby bezdomne, bezrobotne lub borykające się z problemem narkotykowym”. W 2008 roku dołączyła do sztafety ze zniczem olimpijskim przed rozgrywanymi w Pekinie letnimi igrzyskami olimpijskimi.

Odznaczona Medalem Orderu Australii i Medalem Stulecia.

W 2026 roku w Canberrze odsłonięto jej pomnik.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Ludzie związani z Canberrą Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Australii Kategoria:Australijscy działacze społeczni