Adam Zbigniew Pawłowski (ur. 1927 we Lwowie, zm. 14 października 2025) – polski profesor nauk technicznych i inżynier budownictwa, wykładowca oraz dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej w latach 1981–1987. Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich, ekspert UNESCO w latach 1985-1988. Specjalizował się w dziedzinie konstrukcji budowlanych.
Życiorys Dzieciństwo spędził we Lwowie. Swoje nastoletnie lata związał z Zamościem, gdzie podjął naukę w Liceum Męskim (obecnym I Liceum Ogólnokształcącym im. Hetmana Jana Zamoyskiego), które ukończył w 1947 roku.
Po wyjeździe z Zamościa osiedlił się w Warszawie i rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, które ukończył w 1952. Później związał z nią całe swoje życie zawodowe i naukowe. Przez ponad 50 lat pracował jako wykładowca tej uczelni, kształcąc nowe pokolenia architektów i inżynierów. Stworzył autorską szkołę naukową zajmującą się projektowaniem konstrukcji. W 1982 uzyskał tytuł profesora nauk technicznych. W latach 1981–1987 pełnił funkcję dziekana Wydziału Architektury PW, a w latach 1992–2007 kierował Katedrą Projektowania Konstrukcji. W trakcie swojej kariery akademickiej był promotorem 13 przewodów doktorskich oraz wielokrotnym recenzentem prac doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich. Wykładał również na uczelniach zagranicznych.
Poza pracą naukową angażował się w działalność projektową. W latach 1956–1988 piastował stanowisko generalnego projektanta oraz kierownika Zakładu w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Budownictwa Ogólnego. Przez dwa lata był ekspertem Komisji Architektoniczno-Konserwatorskiej, był też aktywnym członkiem Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich. W 2015 roku znalazł się w składzie Rady Architektury i Planowania Przestrzennego Warszawy.
Zmarł 14 października 2025 roku w wieku 98 lat. Studenci, oraz współpracownicy wspominali go jako osobę niezwykle życzliwą, ciepłą i chętną do dzielenia się wiedzą inżynieryjną. Msza pogrzebowa odbyła się 23 października 2025 roku w Kościele św. Karola Boromeusza, po czym został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Osiągnięcia projektowe i naukowe Był laureatem lub współlaureatem około 100 krajowych oraz międzynarodowych konkursów architektonicznych (m.in. w Dublinie, Tel Awiwie i Léopoldville).
Do jego najważniejszych dokonań projektowych i realizacyjnych należą: Współautorstwo koncepcji urbanistyczno-architektonicznych dla wschodniej i zachodniej strony Centrum Warszawy. Współudział w opracowaniu koncepcji wieżowca hotelu Marriott w Warszawie. Projekty związane z modernizacją gmachu Muzeum Narodowego w Warszawie.
Jest również autorem cenionych podręczników akademickich oraz książek specjalistycznych z zakresu inżynierii i konstrukcji budowlanych, m.in. publikacji Budynki wysokie.
Nagrody i wyróżnienia Adam Zbigniew Pawłowski był wielokrotnie nagradzany za swoją pracę m.in przez Międzynarodową Unię Architektów, Polski Związek Inżynierów i Techników Budowlanych, czy Ministra Budownictwa i Ministra Techniki. Otrzymał również:
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal 25-lecia PAN, dwukrotny tytuł „Mistrza Techniki”
wyróżnienie w konkursie Polski Cement w Architekturze (1999),
Przypisy
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Zamościu Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2025