Miłucie (biał. Мілуці; ros. Милути) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim. Wchodzi w skład sielsowietu Wiszniewo.
Historia W czasach zaborów dwa zaścianki i wieś w gminie Wojstom, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku wieś liczyła 180 mieszkańców, 190 dziesięcin; zaścianek Kożarnowicza liczył 5 mieszkańców; zaścianek Werbicza liczył 11 mieszkańców, 24 dziesięcinyГошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000..
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś w granicach II Rzeczypospolitej, od 1926 r. gmina Wojstom leżała w powiecie wilejskim w województwie wileńskim.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Wojstomiu. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Wilejce i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Wojstomiu.
W 1931 w 32 domach zamieszkiwało 155 osób.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Miłucie, gminy WojstomRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 437–438..
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRRhttps://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie smorgońskim Kategoria:Zaścianki w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)