Maria Urbaniec-Downarowicz ps. Myszka (ur. 7 października 1927 r. w Łucku, zm. 1 maja 2026 r. we Wrocławiu) – powstańczyni warszawska.
Życiorys Urodziła się 7 października 1927 r. w Łucku jako córka Jana i Zofii Jadwigi z domu Buttowt-Andrzeykowicz. Miała dwóch starszych braci. Przed wojną należała do drużyny harcerskiej Samodzielny Pluton im. gen. Juliana Stachiewicza działającej przy jej Publicznej Szkoły Powszechnej nr 121.
Wybuch wojny zastał ją, gdy wraz z rodziną odwiedzała ojca - konsula na Węgrzech. Z Węgier próbowała z rodziną dostać się do Warszawy, a później do Lwowa. W drodze zatrzymali ich Niemcy, ale zostali zwolnieni. Po powrocie do Warszawy po Wielkanocy 1940 r. kontynuowała naukę do klasy VII w Szkole Powszechnej przy ul. Woronicza, a następnie uczyła się według zasad tajnego nauczania w Gimnazjum Żeńskim im. Wandy Szachtmajerowej, która działała oficjalnie jako szkoła podstawowa z żeńskimi kursami krawiecko-bieliźniarskimi.
Straciła matkę w obozie w Oświęcimiu. W 1942 r. została zaprzysiężona i skończyła kurs łączności, po czym dołączyła do OS "Jerzy". Po przeformowaniu w batalion Zośka, została łączniczką IV plutonu 1 kompanii Maciek. Brała udział w kolejnych kursach, m.in. minerskich. W powstaniu warszawskim była łączniczką. 22 sierpnia 1944 r. podczas natarcia na Dworzec Gdański została postrzelona w okolicy kolana, ale opuściła szpital polowy i wróciła do udziału w walkach. Po przejściu kanałami do Śródmieścia, dołączyła do walk na Czerniakowie. Z Warszawy wyszła 7 października, razem z cywilami i razem z kilkoma innymi osobami wyskoczyła z pociągu do Pruszkowa. Do miasta wróciła w styczniu.
Po wojnie przeniosła się do Bytomia, gdzie zdała maturę i poznała przyszłego męża. Od września 1948 r. podjęła praca w księgowości w Zakładach Odzieżowych Bytom, a w 1949 r. przeniosła się do Wrocławia. Do 1956 r. pracowała w księgowości w Orbisie, a następnie w latach 1966-1980 w Przedsiębiorstwie Produkcji Nakładczej pracowała chałupniczo. Miała jednego syna. Po wojnie ciężko zachorowała na zapalenie stawów, potem przeszła operację serca.
W 1989 r. była wśród założycieli Okręgu Dolnośląskiego Stowarzyszenia Żołnierzy AK. Z organizatorami kampanii BohaterON była związana od pierwszej edycji Kartki dla Powstańca. Została jedną z bohaterek muralu WARSZAWIACY - POWSTAŃCY - WROCŁAWIANIE, powstałego z okazji 80-lecia powstania warszawskiego na budynku przy ul. Komuny Paryskiej 3 we Wrocławiu. W 2018 r. awansowana do stopnia majora w stanie spoczynku. Odznaczona Krzyżem Partyzanckim, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Armii Krajowej.
Zmarła 1 maja 2026 r. we Wrocławiu, pochowana na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.
Przypisy
Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2026