Władysław Chmura (ur. 26 września 1892 roku w Tyczynie na podkarpaciu, zm. 8 września 1943 w Forcie w Pomiechówku) – major dyplomowany artylerii, oficer konspiracji ZWZ-AK.
Życiorys W latach 1902-1910 był uczniem gimnazjalnym w Dębicy i Sanoku. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie JagiellońskimBiogram na podstawie danych personalnych z teczek z Wojskowego Biura Historycznego: sygn. I.340.1.229, WSWoj. i I.481.C.1666..
Wcielony do wojska 1 września 1914 roku do służby w Twierdzy krakowskiej, służył w 2 pułku artylerii wałowej. Od 1916 roku był oficerem baterii moździerzy, następnie w baterii armat i automobilowej baterii armat, a także oficerem wywiadowczym. Dwukrotnie przysypany granatami był na leczeniu w krakowskim szpitalu wojskowym.
Od listopada 1918 w wojsku polskim – był oficerem batalionu zapasowego 1pap, oficerem bateryjnym w 1 paw (dawny austriacki 2 paw) i 2 pułku artylerii górskiej w Krakowie. Następnie zrobił kurs adiutanta sztabowego w Warszawie i został przeniesiony na Front Litewsko-Białoruski. Od maja 1919 pierwszym oficerem kwatermistrzostwa i szefem sekcji organizacyjnej kwatermistrzostwa w dowództwie Frontu Litewsko-Białoruskiego. Od końca 1919 roku pełnił funkcję szefa sekcji w dowództwie 4 Armii i szefa Okręgu IV w dowództwie Frontu Północnego. Po odbyciu kursu adiutantów sztabowych w Warszawie od 1920 był szefem sekcji w dowództwie 4 Armii i szefem oddziału IV przy dowództwie Frontu Północnego. We wrześniu 1920 odkomenderowany do dowództwa 3 Armii na czas uderzenia na Włodzimierz Wołyński – Kowel – Równo do organizowania służby kwatermistrzowskiej na linii bojowej. Następnie szef Oddziału IV w dowództwie 4 Armii. Bierze udział w walkach o Mińsk Litewski za co zostaje odznaczony Krzyżem Walecznych.
W roku 1921 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej. Po jej ukończeniu był kierownikiem referatu Okręgu IV Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1922 najpierw w 6 pac, następnie awansowany na szefa sztabu 19 DP. W roku 1925 przeniesiony na stanowisko szefa sztabu 25 DP. W roku 1927 dowodził III dyonem 7 pac. w DOK III. W latach 1928-1931 był wykładowcą taktyki Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. Następnie Sztab Główny odkomenderował go do Ministerstwa Komunikacji, gdzie był kierownikiem Biura Wojskowego. W 1932 ukończył kurs doskonalenia w Szkole Strzelań Artylerii w Toruniu.
30 września 1935 roku został przeniesiony do rezerwy ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 roku i pracował jako radca w PKP w Krakowie.
W czasie kampanii wrześniowej został powołany i służył w sztabie 25 Dywizji Piechoty.
W czasie okupacji przeszedł do konspiracji i działał pod pseudonimem „Adam Tyczyński” w grupie kolejowej Jana Dybowskiego „Zajazd” ZWZ-AK. Aresztowany i osadzony najpierw na Pawiaku a następnie 19 marca 1943 roku w więzieniu w Płocku. Następnie został przewieziony do więzienia karno-śledczego gestapo w Forcie III w Pomiechówku, gdzie wraz z ośmioma innymi więźniami (m.in. Leonem Syczakiem) został powieszony.
Rodzina Władysław Chmura był synem urzędnika państwowego Józefa Chmury i Heleny z Peców (zmarłej w 1944 roku i pochowanej w grobowcu rodzinnym Peców na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie). Żoną majora Chmury była Maria, także z Peców, absolwentka prawa na UJ i przedwojenna urzędniczka w Izbie Skarbowej w Krakowie, córka Władysława Peca i siostra Zofii z Peców Marcharskiej (matki kardynała Franciszka Macharskiego). W 1949 roku żoną majora zainteresował się Urząd Bezpieczeństwa w Krakowie, a jego teczka osobowa została przesłana w maju 1953 roku z Centralnego Archiwum Wojskowego do krakowskiego WUBPInformacje z teczki personalnej Wł. Chmury z WBH - CAW, sygn. I.340.1.229, WSWoj.. Maria z Peców Chmurowa zmarła w Krakowie w 1979 roku. Do 1956 była pod kontrolą operacyjną UB pod zarzutem „działalności szpiegowskiej”Akta IPN sygn.: Kr 010/8304 https://inwentarz.ipn.gov.pl/node/4361408. Mogło to być związane z kontrolą operacyjną całej rodziny Macharskich z inicjatywy Juliana Polan-Haraschina, męża siostry kardynała.
Awanse
podporucznik – 1 stycznia 1916 (armia austro-węgierska)
porucznik – 1 maja 1918 (armia austro-węgierska)
kapitan SG – 1 czerwca 1919 z lok. 209
major SG – 1 lipca 1925 z lok. 14
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych nr 1436 – czterokrotnie – 1921Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 180, 422.
Krzyż Zasługi – złoty – 1928
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1928
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1929
Odznaczenia austriackie (1914-1918):
Srebrny Medal Waleczności 1 klasy
Signum Laudis
Krzyż Wojskowy Karola
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie)
Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku
Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921
Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola
Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności
Kategoria:Ludzie związani z Krakowem
Kategoria:Majorowie artylerii II Rzeczypospolitej
Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej
Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska)
Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)
Kategoria:Ludzie związani z Tyczynem Kategoria:Ofiary więzienia karno-śledczego Gestapo w Forcie III w Pomiechówku Kategoria:Polacy – oficerowie artylerii armii austro-węgierskiej Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej
Kategoria:Straceni przez powieszenie
Kategoria:Urodzeni w 1892
Kategoria:Zmarli w 1943