Survivor Series (2007)

Survivor Series (2007) – 21. gala wrestlingu z cyklu Survivor Series wyprodukowana przez organizację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 18 listopada 2007 roku w hali American Airlines Arena w Miami i była transmitowana na żywo w systemie pay-per-view.

Walką wieczoru był pojedynek typu Hell in a Cell między Batistą a Undertakerem o należące do Batisty mistrzostwo World Heavyweight Championship. Batista obronił pas z pomocą ingerującego w walkę Edge’a. Randy Orton obronił mistrzostwo WWE Championship w walce przeciwko Shawnowi Michaelsowi. Drużyna Triple H-a pokonała drużynę Umagi w tradycyjnej dla Survivor Series walce drużynowej z eliminacjami. Triple H i Jeff Hardy zostali jedynymi niewyeliminowanymi zawodnikami. CM Punk obronił mistrzostwo ECW Championship w walce typu Triple threat przeciwko Johnowi Morrisonowi i The Mizowi. i obronili mistrzostwo drużynowe World Tag Team Championship w walce przeciwko Cody’emu Rhodesowi i Hardcore’owi Holly’emu.

Tło Zmiana miejsca organizacji Według dokumentu korporacyjnego z 2006 roku gala Survivor Series w 2007 roku miała początkowo odbyć się w Montrealu, gdzie 10 lat wcześniej w czasie Survivor Series 1997 doszło do wydarzenia znanego jako Montreal Screwjob. Na początku 2007 roku miejsce organizacji zmieniono na Miami. Prezes jako przyczynę podał problemy z ułożeniem trasy organizacji.

Batista vs Undertaker Batista i Undertaker przez znaczną część 2007 roku rywalizowali o mistrzostwo World Heavyweight Championship. W odcinku SmackDown z 2 listopada, kilka dni po walce Batisty z Undertakerem na gali , zapowiedziano ich kolejny pojedynek na Survivor Series, tym razem typu Hell in a Cell. Walka Hell in a Cell miała zakończyć trwającą od miesięcy rywalizację o mistrzostwo.

Randy Orton vs Shawn Michaels 20 maja 2007 roku, przed zaplanowaną na gali Judgment Day walką Randy’ego Ortona z Shawnem Michaelsem, Orton zaatakował Michaelsa za kulisami. Michaels mimo ataku przystąpił do walki przeciwko Ortonowi, lecz ze względu na stan Michaelsa sędzia przerwał pojedynek i przyznał zwycięstwo Ortonowi. W programach WWE mówiono, że Orton spowodował u Michaelsa poważne wstrząśnienie mózgu. Po Judgment Day Michaels przez 5 miesięcy nie występował w ringu.

Michaels wrócił do programu Raw 8 października i tego samego wieczoru zaatakował Ortona ruchem Sweet Chin Music. Na gali Michaels wygrał walkę o WWE Championship przez dyskwalifikację Ortona, ale taki wynik nie powodował zmiany posiadacza pasa, więc Orton obronił mistrzostwo. Następnego dnia Vince McMahon przyznał Michaelsowi prawo do walki rewanżowej przeciwko Ortonowi.

Przed Survivor Series posiadacz pasa WWE Championship Randy Orton przekonał menedżera generalnego programu Raw Williama Regala, aby zakazał Shawnowi Michaelsowi wykonywania ruchu Sweet Chin Music. Użycie go miało oznaczać dyskwalifikację Michaelsa i utratę prawa do kolejnej walki o WWE Championship. Orton natomiast miałby stracić pas, gdyby został zdyskwalifikowany albo celowo próbował doprowadzić do własnej dyskwalifikacji. 12 listopada, w ostatnim odcinku Raw przed Survivor Series, Orton zaatakował Michaelsa i wykonał na nim manewr RKO.

Team Triple H vs Team Umaga Na Survivor Series zaplanowano walkę drużynową z eliminacjami, w której zespół Triple H-a miał zmierzyć się z drużyną Umagi. Początkowo w zespole Triple H-a znajdował się także Matt Hardy. W ostatnim programie SmackDown przed galą, MVP zaatakował Hardy’ego. Atak miał spowodować kontuzję kolana, przez którą Hardy został wycofany z walki na Survivor Series. Drużyna Triple H-a przystępowała w związku z tym do walki w 4-osobowym składzie.

CM Punk vs John Morrison vs The Miz Posiadacz mistrzostwa ECW Championship CM Punk miał bronić pasa w walce typu Triple threat przeciwko Johnowi Morrisonowi i The Mizowi. 2 dni przed Survivor Series Morrison i Miz zdobyli mistrzostwo drużynowe WWE Tag Team Championship po pokonaniu MVP-a i Matta Hardy’ego w programie SmackDown. Przed galą obaj pretendenci zawarli tymczasowy sojusz przeciwko Punkowi, mimo że mistrzostwo ECW mógł zdobyć tylko jeden z nich.

The Great Khali vs Hornswoggle W jednym z odcinków programu WWE Vince McMahon okazał się ojcem niskorosłego Hornswoggle'a. Ponieważ chciał go zahartować, zaplanował jego walkę ze znacznie większym The Great Khalim.

World Tag Team Championship Cody Rhodes przez kilka tygodni walczył z Hardcore’em Hollym i mimo kolejnych porażek stopniowo zdobywał szacunek bardziej doświadczonego wrestlera. Rhodes i Holly zaczęli tworzyć tag team. Wkrótce zostali pretendentami do walki o należące do i mistrzostwo World Tag Team Championship.

10-osobowa walka kobiet W poprzedzającym Survivor Series odcinku Raw, Mickie James, Michelle McCool i Kelly Kelly pokonały Melinę, Jillian Hall i Laylę. Na Survivor Series zaplanowano 10-osobową walkę drużynową kobiet w układzie 5 na 5. Drużynę Mickie James tworzyły James, Michelle McCool, Kelly Kelly, Maria i Torrie Wilson, a w zespole Beth Phoenix znalazły się Phoenix, Melina, Jillian Hall, Layla i Victoria.

Przebieg gali Galę komentowali Jerry Lawler, Jim Ross, , John Bradshaw Layfield, i Tazz.

Posiadacz mistrzostwa ECW Championship CM Punk zmierzył się z Johnem Morrisonem i The Mizem w walce typu Triple threat. Morrison i Miz początkowo wspólnie atakowali mistrza, lecz później zaczęli walczyć także między sobą, ponieważ każdy chciał zdobyć pas dla siebie. Punk wykorzystał ich konflikt i obronił pas.

W 10-osobowej walce kobiet drużyna Mickie James w składzie James, Maria, Michelle McCool, Kelly Kelly i Torrie Wilson zmierzyła się z zespołem Beth Phoenix, Jillian Hall, Layli, Meliny i Victorii. Mickie James przypięła Melinę i zapewniła zwycięstwo swojej drużynie.

Posiadacze mistrzostwa World Tag Team Championship i zmierzyli się z Codym Rhodesem i Hardcore’em Hollym. Cade i Murdoch często dokonywali zmian między sobą. Gdy Rhodes zastąpił Holly’ego w ringu, przeprowadził serię ataków z powietrza, lecz mistrzowie odzyskali przewagę. Rhodes został przypięty, więc Cade i Murdoch wygrali walkę i obronili mistrzostwo.

The Great Khali, któremu towarzyszył , zmierzył się z Hornswoggle’em, któremu towarzyszyli Vince McMahon i Shane McMahon. Gdy Khali zdominował pojedynek, nieuczestniczący w walce Finlay wbiegł do ringu z drewnianym kijem typu i zaatakował Khaliego. Ponieważ Finlay pomógł Hornswoggle’owi, atakując jego przeciwnika, sędzia zdyskwalifikował Hornswoggle’a i przyznał zwycięstwo Khaliemu. Finlay opuścił halę razem z Hornswoggle’em.

Team Triple H vs Team Umaga Drużyna Triple H-a w składzie Triple H, Jeff Hardy, Kane i Rey Mysterio zmierzyła się z zespołem Umagi, Finlaya, Big Daddy V, Mr. Kennedy’ego i MVP-a w walce drużynowej z eliminacjami. W narożniku, ale poza ringiem, Umadze towarzyszył . Zespół Triple H-a rozpoczynał walkę w 4-osobowym składzie przeciwko 5 zawodnikom drużyny Umagi.

Big Daddy V wykonał na Kane’ie ruch Ghetto Drop i uderzył go łokciem, po czym wyeliminował go przypięciem. Umaga wykonał na Reyu Mysterio ruch Samoan Spike, po czym wyeliminował go przypięciem. Po eliminacji Mysterio Triple H i Jeff Hardy pozostali sami przeciwko całej 5-osobowej drużynie przeciwników. Hardy wykonał na MVP-ie ruch Twist of Fate i wyeliminował go przypięciem. Big Daddy V wykonał niecelny splash i trafił nim własnego partnera, Mr. Kennedy’ego. Triple H wykorzystał sytuację i przypiął Kennedy’ego, eliminując go z walki. Następnie Triple H i Hardy wspólnie wykonali na Big Daddy V podwójny DDT, po którym Triple H przypiął Big Daddy V i wyeliminował go. Później Triple H wykonał na Finlayu Pedigree i wyeliminował przypięciem.

Umaga pozostał jedynym zawodnikiem swojej drużyny, a po drugiej stronie miał jeszcze dwóch przeciwników. Triple H wykonał na Umadze Pedigree, a Jeff Hardy . Hardy przypiął Umagę i wyeliminował ostatniego przeciwnika, zapewniając zwycięstwo drużynie Team Triple H. Triple H i Hardy zostali jedynymi niewyeliminowanymi zawodnikami.

Randy Orton vs Shawn Michaels Posiadacz mistrzostwa WWE Championship Randy Orton bronił pasa w walce przeciwko Shawnowi Michaelsowi. Zgodnie z warunkami pojedynku Michaels nie mógł użyć ruchu Sweet Chin Music, ponieważ zostałby zdyskwalifikowany i straciłby prawo do kolejnej walki o mistrzostwo. Dlatego próbował wygrać przez zmuszenie Ortona do poddania się, stosując między innymi Sharpshooter, crossface i Ankle Lock. Orton wykonał na Michaelsie RKO, przypiął go i obronił mistrzostwo.

Po zakończeniu pojedynku, gdy wynik był już ustalony, Michaels zaatakował Ortona kopnięciem Sweet Chin Music.

Batista vs Undertaker W walce wieczoru Batista zmierzył się z Undertakerem w pojedynku typu Hell in a Cell o należące do Batisty mistrzostwo World Heavyweight Championship. Zawodnicy używali jako broni stalowych krzeseł, stołu i ustawionych przy ringu schodków. Undertaker wykonał na Batiście Tombstone Piledrivery 2 razy, za drugim ciskając przeciwnika na schodki.

Gdy Undertaker próbował przypiąć Batistę po drugim Tombstone Piledriverze, przebrany za operatora kamery Edge wyciągnął sędziego z ringu i przerwał odliczanie. Następnie Edge wszedł do ringu, uderzył Undertakera kamerą i wykonał na nim ruch , uderzając go krzesłem w głowę opartą na podstawie stalowych schodków. Wtedy Edge ułożył Batistę na Undertakerze do przypięcia, a sędzia odliczył do trzech. Batista wygrał walkę i obronił mistrzostwo.

Po walce Edge ponownie zaatakował Undertakera, uderzając go stalowym krzesłem w twarz.

Następstwa Walka i przeciwko Cody’emu Rhodesowi i Hardcore’owi Holly’emu była ostatnim pojedynkiem Cade’a i Murdocha na gali pay-per-view WWE. 3 tygodnie później stracili mistrzostwo na rzecz Cody’ego Rhodesa i Hardcore’a Holly’ego. Wiosną 2008 roku Cade i Murdoch zakończyli wspólne występy.

Survivor Series było ostatnim znaczącym występem Torrie Wilson w WWE przed jej późniejszym odejściem z organizacji. Po kilku walkach w tym samym tygodniu Wilson przerwała występy, aby przejść rehabilitację kontuzji pleców. Nie wróciła już do programów telewizyjnych WWE i została zwolniona z organizacji w maju 2008 roku.

Odbiór Galę w hali American Airlines Arena obejrzało około 12 000 widzów. Wykupiono około 341 000 transmisji pay-per-view.

Justin Watry z serwisu Bleacher Report po latach określił galę jako dobrą i przyjemną w odbiorze. Za najlepszy moment uznał walkę Batisty z Undertakerem, w tym niespodziewaną ingerencję Edge’a w jej zakończenie. Wśród pozostałych wyróżnionych momentów wskazał zwycięstwo Randy’ego Ortona nad Shawnem Michaelsem, walkę Team Triple H przeciwko Team Umaga, występ The Miza w pojedynku o ECW Championship oraz walkę The Great Khaliego z Hornswoggle’em.

Justin Henry z serwisu ocenił galę jako udaną, choć mało pamiętną. Pochwalił walki o mistrzostwa WWE Championship i World Heavyweight Championship, tradycyjną walkę drużynową i otwierający galę pojedynek o ECW Championship. Krytykował częste powtarzanie tych samych zestawień wrestlerów na kolejnych galach pay-per-view WWE.

Wyniki walk

Kolejność eliminacji + Team Triple H vs Team Umaga Nr Wyeliminowany Drużyna Wyeliminował Czas 1 Kane Team Triple H Big Daddy V 5:28 2 Rey Mysterio Team Triple H Umaga 9:18 3 MVP Team Umaga Jeff Hardy 12:52 4 Mr. Kennedy Team Umaga Triple H 14:23 5 Big Daddy V Team Umaga Triple H 15:27 6 Finlay Team Umaga Triple H 21:17 7 Umaga Team Umaga Jeff Hardy 22:09 – Jeff Hardy i Triple H Team Triple H Ocaleli

Przypisy

Linki zewnętrzne Survivor Series 2007 na stronie WWE

2007