Klasztor Cismar (niem. Kloster Cismar) – kompleks dawnego opactwa zakonu benedyktynów znajdujący się w granicach niemieckiej gminy Grömitz, we wsi .
Historia W 1238 graf Adolf IV von Holstein podarował mnichom benedyktyńskim swoje posiadłości w Cismarze. Zakonnicy przenieśli się tu z klasztoru w Lubece, chociaż nie wszyscy z nich chcieli opuścić poprzednią placówkę, co w 1256 roku skończyło się papieską interwencją. W 1249 roku pobliskie źródło św. Jana uznano za święte, co uczyniło Cismar celem pielgrzymów. Około 1315 roku wykonano ołtarz szafiasty kościoła opackiego, a w 1330 roku ukończono budowę kompleksu klasztornego.
Opactwo zlikwidowano w 1561 roku, w okresie reformacji. Zbiory biblioteki przeniesiono do zamku Gottorp, a następnie do Kopenhagi. Zabudowania klasztorne stały się własnością książąt Holsztynu-Gottorp. W latach 1767–1768 kompleks przebudowano, a jego zachodnia część stała się rezydencją urzędnika królewskiego Reinholda von Sieversa. W 1835 roku prezbiterium dawnego kościoła klasztornego zaadaptowano na protestancki kościół parafialny. Do 1921 roku kompleks służył jako oficjalna rezydencja landrata oldenburskiego. W następnych latach mieściło się tu m.in. schronisko młodzieżowe czy obóz dla uchodźców. W 1978 roku w kościele zainstalowano 15-głosowe organy o dwóch manuałach, wykonane przez przedsiębiorstwo z Echterdingen. Po remoncie z lat 1982–1987 zabudowania przeszły na własność Fundacji Muzeów Krajowych Szlezwika-Holsztynu.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Powiat Ostholstein Kategoria:Obiekty sakralne w Szlezwiku-Holsztynie Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Dawne klasztory benedyktyńskie Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Niemczech Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech