Opactwo Cysterek Seligenthal (niem. Zisterzienserinnen-Abtei Seligenthal) – rzymskokatolicki klasztor cysterek znajdujący się w niemieckim mieście Landshut, założony w 1232 roku.
Historia Klasztor został założony w 1232 roku przez księżną Ludmiłę Przemyślidkę po śmierci swojego męża, księcia Bawarii Ludwika I. Sprowadziła do niego siostry cysterki, prawdopodobnie z klasztoru w Trzebnicy. Sama również zamieszkała w klasztorze, a w 1240 roku została pochowana w kaplicy św. Afry. Od 1236 roku opiekę nad klasztorem sprawowało Opactwo Kaisheim. W 1259 roku konsekrowano późnoromański kościół pw. Najświętszej Maryi Panny (do którego przeniesiono szczątki Ludmiły) a rok później powstało skryptorium. Placówkę zamieszkiwało wówczas 70 cysterek.
Dyscyplina monastyczna w klasztorze podupadła w XV wieku. Pod koniec stulecia krużganki klasztorne przebudowano w stylu gotyckim. Wskutek reformacji w 1555 roku pozostało tylko kilka zakonnic. W latach 70. XVI wieku przybyły do niego siostry z Klasztoru Niederschönenfeld, ratując go przed upadkiem. Na początku XVII wieku klasztor przebudowano w stylu późnego renesansu, lecz w latach 30. i 40. cysterki musiały kilkukrotnie opuszczać placówkę z powodu grabieży doby wojny trzydziestoletniej. W latach 1667–1679 do opactwa sprowadzono relikwie świętych Antoniego, Kasjana, Wiktora i Teodora. W 1698 roku wzniesiono wieżę kościoła opackiego, a sam kościół przebudowano w latach 1732–1734 w stylu rokokowym według projektu . Ołtarz główny z obrazem Koronacji Matki Bożej, sztukaterie i freski sufitowe wykonał Johann Baptist Zimmermann. W 1782 roku założono tu szkołę dla dziewcząt.
Klasztor zlikwidowano 28 kwietnia 1803, w okresie sekularyzacji, a majątek klasztoru został przejęty przez . Zakonnicom pozwolono jednak pozostać w kompleksie do końca życia. Szkołę żeńską zlikwidowano w 1820 roku. W 1833 roku siostry zwróciły się z prośbą do króla Ludwika I Wittelsbacha o ponowne otwarcie klasztoru. Placówkę oficjalnie reaktywowano 4 listopada 1835. W 1864 roku sprowadzono tu zakonnice z Klasztoru w Waldsassen. Cysterki prowadziły tu działalność edukacyjną. W 1937 roku w kościele zainstalowano 29-głosowe organy, wykonane przez Michaela Weisego. W czasach nazistowskich w kompleksie znajdował się szpital wojskowy, a po II wojnie światowej na krótko mieścił się tu obóz dla uchodźców. Współcześnie w kompleksie funkcjonuje przedszkole, szkoła podstawowa (Grundschule), szkoły średnie (Wirtschaftsschule i Gymnasium) i szkoła pedagogiki społecznej (Fachakademie für Sozialpädagogik). W 2006 roku wzniesiono nowe skrzydło klasztorne, któremu nadano imię św. Bernarda, a w 2013 roku ukończono renowację zabudowań opactwa.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Landshut Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory cysterek w Niemczech Kategoria:Klasztory w Bawarii