Man’s Best Friend – siódmy album studyjny amerykańskiej piosenkarki Sabriny Carpenter. Został wydany 29 sierpnia 2025 roku nakładem wytwórni Island Records. Carpenter wyprodukowała ten album we współpracy z Jackiem Antonoffem i Johnem Ryanem, którzy produkowali również utwory na jej poprzednim albumie studyjnym, Short n’ Sweet (2024). Płyta, utrzymana głównie w stylistyce popu i soft rocka, została wypromowana przez wiodący singel „”, który zajął pierwsze miejsce na listach przebojów w Irlandii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.
Album Man’s Best Friend po premierze spotkał się z ogólnie pozytywnym odbiorem krytyków, którzy chwalili jego produkcję oraz wokal Carpenter, krytykując jednak dojrzałe i odważne teksty. Płyta dotarła do pierwszego miejsca list przebojów w Argentynie, Australii, Austrii, Belgii, Danii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Islandii, Irlandii, Kanadzie, Niemczech, Nowej Zelandii, Polsce, Portugalii, Szkocji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Album oraz pochodzące z niego utwory otrzymały sześć nominacji na 68. ceremonii wręczenia nagród Grammy, w tym w kategoriach Album Roku oraz Najlepszy Popowy Album Wokalny.
Produkcja i wydanie 11 czerwca 2025 roku, niespełna rok po premierze swojego szóstego albumu Short n’ Sweet (2024), Sabrina Carpenter zapowiedziała swój kolejny krążek podczas transmisji na żywo na Instagramie. W trakcie relacji „przeglądała stos płyt Donny Summer, ABBA i Dolly Parton, aż natrafiła na własną”. W przeciwieństwie do poprzednich albumów, przy których Carpenter współpracowała z wieloma różnymi autorami tekstów i producentami, tym razem zdecydowała się na pracę wyłącznie z trojgiem wcześniejszych współpracowników: autorką tekstów oraz producentami Jackiem Antonoffem i Johnem Ryanem. Album Man’s Best Friend ukazał się 29 sierpnia 2025 roku.
Promocja 23 lipca 2025 roku Carpenter rozpoczęła ujawnianie tytułów utworów z albumu za pośrednictwem postów w mediach społecznościowych, przedstawiających starannie wybranych fanów pozujących ze szczeniętami. 3 sierpnia zakończyła swój występ na festiwalu Lollapalooza zwiastunem wideo zapowiadającym krążek. Zorganizowała również kameralne odsłuchy albumu w Los Angeles i Nowym Jorku, podczas których dwudziestu sześciu fanów w każdym z tych miast miało okazję przedpremierowo posłuchać nowego materiału.
Trasa koncertowa , która rozpoczęła się w 2024 roku i trwała do listopada 2025 roku, została w październiku 2025 roku odświeżona i zmodyfikowana, aby uwzględnić utwory z Man’s Best Friend. 10 kwietnia 2026 roku Carpenter wystąpiła jako jedna z głównych gwiazd festiwalu Coachella 2026 w Empire Polo Club w Indio w Kalifornii, gdzie wykonała większość piosenek z Man’s Best Friend, z czego cztery po raz pierwszy na żywo. Swoje widowiskowe zagranie w roli głównej gwiazdy powtórzyła w następnym tygodniu Coachelli 17 kwietnia 2026 roku.
Single i teledyski mały|338x338px|Carpenter podczas festiwalu Primavera Sound 2025 „” został wydany jako główny singel z albumu 5 czerwca. Napisany we współpracy z i Jackiem Antonoffem, którzy pracowali również przy Short n’ Sweet, jest popowym utworem z wpływami muzyki country, który w zabawnym tonie krytykuje niedojrzałość mężczyzn. Singel trafił na pierwsze miejsca list przebojów w Irlandii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, gdzie stał się trzecim numerem jeden Carpenter na liście Billboard Hot 100. Teledysk do piosenki, wyreżyserowany przez Vanię Heymanna i Gala Muggię, był inspirowany szybkim montażem zwiastunów filmowych. Wideo, wydane 6 czerwca, przedstawia Carpenter podróżującą autostopem przez amerykański Zachód z „różnorodną grupą mężczyzn” (z których niektórzy używają dziwnych środków transportu, takich jak skuter wodny, wózek sklepowy przymocowany do motocykla czy zmotoryzowany fotel rozkładany) i wpadających w absurdalne oraz niebezpieczne sytuacje (takie jak wymachiwanie strzelbą, spadek ze skały czy spotkanie z orką). Carpenter wykonała „Manchild” po raz pierwszy na żywo podczas festiwalu Primavera Sound 2025 w dniu 6 czerwca.
„Tears” ukazał się jako drugi singel równocześnie z premierą albumu. Utwór, napisany we współpracy z Allen i Johnem Ryanem, to utrzymana w stylu Donny Summer piosenka disco. Teledysk, wydany tego samego dnia i wyreżyserowany przez Bardię Zeinalego, przedstawia Carpenter wchodzącą do tajemniczego domu po wypadku samochodowym, w którym jej chłopak stracił przytomność. Wewnątrz spotyka drag queen graną przez aktora Colmana Domingo, który uczy ją tańca, gdy ta wchodzi w interakcje z innymi postaciami. Wideo kończy się wyrzuceniem Carpenter z domu i odzyskaniem przytomności przez jej chłopaka, po czym piosenkarka przebija go szpilką, mówiąc mu, że „w każdym teledysku ktoś musi umrzeć”. Niektórzy dziennikarze porównywali ten teledysk do filmu The Rocky Horror Picture Show. Carpenter wykonała „Tears” po raz pierwszy na żywo podczas gali MTV Video Music Awards 2025 w dniu 7 września.
Utwór „When Did You Get Hot?” trafił do stacji radiowych 13 stycznia 2026 roku jako trzeci singel z albumu. Teledysk do utworu „House Tour” został opublikowany 6 kwietnia 2026 roku, a piosenka została wydana jako czwarty singel z Man’s Best Friend 17 kwietnia.
Nagrody i wyróżnienia RokNagrodaKategoriaRezultatŹródło2026American Music AwardAlbum rokuUlubiony album pop2026Nagroda GrammyAlbum rokuNajlepszy Popowy Album Wokalny
Lista utworów
Uwagi Na edycji specjalnej (Bonus Track Edition) albumu Man’s Best Friend znajduje się dodatkowy utwór zatytułowany „Such a Funny Way”. Piosenka została napisana przez Sabrinę Carpenter, Amy Allen oraz Jacka Antonoffa.
Certyfikaty KrajCertyfikatAustralia (ARIA)złota płytaDania (IFPI Danmark)złota płytaFrancja (SNEP)złota płytaHiszpania (Promusicae)platynowa płytaKanada (Music Canada)platynowa płytaNowa Zelandia (RMNZ)platynowa płytaPolska (ZPAV)złota płytaPortugalia (AFP)platynowa płytaStany Zjednoczone (RIAA)platynowa płytaSzwecja (GLF)złota płytaWielka Brytania (BPI)platynowa płytaWłochy (FIMI)złota płyta
Przypisy
Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2025 Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Jacka Antonoffa Kategoria:Albumy Island Records Kategoria:Albumy nagrane w Electric Lady Studios