Szorstkozarodniczka pałeczkowatokryształkowa (Trechispora candidissima (Schwein.) Bondartsev & Singer) – gatunek grzybów z rzędu Trechisporales.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Trechispora, Hydnodontaceae, Trechisporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1832 r. Lewis David von Schweinitz, nadając mu nazwę Polyporus candidissimus. W 1941 r. Appollinaris Semenovich Bondartsev i Rolf Singer przenieśli go do rodzaju Trechispora. Niektóre inne synonimy: Poria candidissima (Schwein.) Cooke 1886 Cristella candidissima (Schwein.) Donk 1943 Phlebiella candidissima (Schwein.) W.B. Cooke 1952 Thelephora candidissima Schwein. 1832 Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocniki Jednoroczne, rozpostarte, miękkie i kruche, łatwo oddzielające się od podłoża. Brzeg biały, często bardzo cienki, pajęczynowaty, niekiedy tworzący ryzomorfy. Hymenofor porowaty, biały, kremowy do bladosłomkowego, pory kanciaste, 2–3 na mm, z wiekiem stające się nieregularne, dissepimenty z czasem postrzępione. Kontekst biały i cienki o grubości poniżej 0,5 mm. Warstwa rurek ciągła, barwą zbliżona do kontekstu, miękka i krucha, o grubości do 1 mm. Smak łagodny. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki subikulum cienkościenne, szkliste, często z ampułkowatymi rozszerzeniami i inkrustowane drobnymi, pałeczkowatymi kryształkami, często rozgałęzione, ze sprzążkami, o średnicy 2–5 µm, rozszerzające się do 10 µm w miejscach zgrubień przy przegrodach. Strzępki tramy podobne, te w wewnętrznej części ścian porów często pokryte pałeczkowatymi kryształkami. Brak cystyd i innych sterylnych elementów hymenium. Podstawki krótko cylindryczne, często z lekkim przewężeniem pośrodku, 4-sterygmowe, 10–12 × 5–6 µm, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory szeroko elipsoidalne, szkliste, gęsto pokryte kolcami, nieamyloidalne, 4,5–5,5 × 3,7–4,5 µm.
Występowanie i siedlisko Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Ameryką Południową. W Polsce podano wiele stanowisk.
Nadrzewny saprotrof występuje w lasach na leżących na ziemi martwych pniach drzew. W Polsce notowany na drewnie jodły, buka, świerka i jałowca, ale występuje także na innych gatunkach drzew. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Trechisporales