Kościół św. Apolinarego (niem. Apollinariskirche) – neogotycka świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckim mieście Remagen, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat. Wzniesiona w latach 1839–1857 według projektu . Przechowywane są w niej relikwie głowy św. Apolinarego.
Historia Najprawdopodobniej pod koniec XIV wieku na górze znanej dziś jako Apollinarisberg złożono relikwie św. Apolinarego. Znajdował się tu wówczas kościół pod wezwaniem św. Marcina. Wkrótce doszło do konfliktu o relikwie między księciem Jülich Wilhelmem II a opatem Klasztoru Benedyktynów w Siegburgu. W 1383 roku Wilhelm II wywiózł część relikwii do Kolegiaty św. Lamberta w Düsseldorfie, lecz w 1394 roku większość z nich wróciła do Remagen.
Podczas wojny o sukcesję austriacką (1740–1748) opat z Siegburga nakazał przewieźć głowę św. Apolinarego do Kolonii, do Remagen wróciła ona w 1750 roku. Po zajęciu miasta przez francuskie wojska rewolucyjne relikwie trafiły do Unkel, a następnie do Siegburga, gdzie pozostały nawet po likwidacji opactwa w 1803 roku. Większość relikwii złożono w . Głowę w 1812 roku przeniesiono Düsseldorfu, a 25 stycznia 1826 trafiła ona do .
Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła na Apollinarisbergu wmurowano w 1839 roku. Świątynię ufundował , a projekt sporządził . W 1843 roku budynek ukończono w stanie surowym, a konsekracja miała miejsce 24 marca 1857 roku. 23 lipca tego samego roku do kościoła przeniesiono głowę św. Apolinarego. Opiekę nad sanktuarium objęli franciszkanie.
W 1972 roku przy kościele wzniesiono nowe zabudowania klasztorne. Świątynię poddano renowacji w latach 1986–2003, wyremontowano wówczas elewacje, dach i ambonę. Franciszkanie opuścili kompleks w 2006 roku, a w następnym roku opiekę nad kompleksem przejęła wspólnota Gemeinschaft der gekreuzigten und auferstandenen Liebe. W 2025 roku zdemontowano hełmy zachodnich wież w celu ich odrestaurowania.
Architektura i wyposażenie Świątynia neogotycka, jednonawowa, z transeptem. Posiada cztery wieże – hełmy wież zachodnich są żeliwne, a wschodnich – kamienne.
Freski zdobiące wnętrze świątyni wykonali malarze z kręgu nazareńczyków: , , i . Ukazano na nich sceny z życia Chrystusa, Maryi i św. Apolinarego. W konsze absydy przedstawiono Chrystusa jako sędziego w otoczeniu Matki Bożej i Jana Chrzciciela. Poniżej umieszczono wizerunki świętych Piotra i Apolinarego oraz czterech ewangelistów. Na zworniku sklepienia na skrzyżowaniu naw umieszczono figurę gołębicy symbolizującą Ducha Świętego.
W krypcie kościoła znajduje się XIV-wieczny sarkofag z relikwiami głowy św. Apolinarego. Wieko relikwiarza pochodzi z 1857 roku. W krypcie przechowywany jest również XIX-wieczny krucyfiks, którego pochodzenie pozostaje nieznane.
Organy wykonało w 1984 roku przedsiębiorstwo , które w 2002 roku dokonało ich gruntownej renowacji. Instrument składa się z 2 manuałów, pedału i 21 głosów.
Galeria
Przypisy
Remagen, Kościół św. Apolinarego Kategoria:Dawne kościoły i klasztory franciszkanów (OFM) Kategoria:Kościoły w diecezji Trewiru Kategoria:Kościoły w Nadrenii-Palatynacie Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura neogotycka w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Apolinarego Kategoria:Sanktuaria chrześcijańskie w Niemczech