Poszukiwanie nowości (ang. novelty seeking) – cecha osobowości charakteryzująca się skłonnością do impulsywnych reakcji oraz zachowań eksploracyjnych, podejmowanych w celu znalezienia nowych i dostarczających nagrody bodźców. Poszukiwanie nowości to cecha definiowana jako skłonność do podejmowania interakcji z nieznanymi bodźcami lub sytuacjami. Cecha ta wiąże się z poziomem motywacji i ekscytacji w reakcji na nowość. Osoby wykazujące wysoki poziom poszukiwania nowości są opisywane jako bardziej impulsywne i mniej uporządkowane niż osoby o niskim poziomie tej cechy; charakteryzują się one również większą skłonnością do podejmowania ryzykownych działań, takich jak nadużywanie substancji psychoaktywnych, ryzykowne zachowania seksualne czy narażanie się na przypadkowe urazy.
Aspekt biologiczny Skłonność do poszukiwania nowości podlega wpływom genetycznym i wiąże się z układami neuronalnymi odpowiedzialnymi za aktywację behawioralną oraz reakcje apetytywne, w tym z niską podstawową aktywnością dopaminergiczną. Układy psychobiologiczne związane z poszukiwaniem nowości (tj. reaktywność na nagrodę i neurotransmisja dopaminergiczna) pokrywają się z układami występującymi w zaburzeniach związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, co wskazuje, że skłonność do poszukiwania nowości jest teoretycznie wiarygodnym markerem fenotypowym predyspozycji do nadużywania substancji psychoaktywnych.
Znaczenie kliniczne Przesadne poszukiwanie nowości może leżeć u podstaw niektórych głównych objawów zaburzeń psychicznych, takich jak choroba afektywna dwubiegunowa, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi oraz zaburzenia związanego z nadużywaniem substancji psychoaktywnych.
Przypisy
Kategoria:Psychologia osobowości