Cmentarz żołnierzy niemieckich w Siemianowicach Śląskich (niem. Deutsche Kriegsgräberstätte Siemianowice Śląskie, także Laurahütte) – niemiecki cmentarz wojenny położony przy ulicy Henryka Krupanka, w dzielnicy Bańgów w Siemianowicach Śląskich, w pobliżu drogi krajowej nr 94. Nekropolia jest największym niemieckim cmentarzem wojennym w Polsce. Według danych zarządcy spoczywa na niej 36 679 poległych i zmarłych wskutek II wojny światowej, a docelowa pojemność obiektu wynosi około 40 000 pochówków.
Historia Utworzenie niemieckich cmentarzy wojennych w Polsce stało się możliwe po przemianach politycznych z końca lat 80. XX wieku i rozwoju współpracy polsko-niemieckiej. Ich budową zajmuje się głównie Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge (Ludowy Związek Niemieckiej Opieki nad Grobami Wojennymi). Podstawę jego działalności w Polsce stanowiły początkowo wspólna deklaracja z 14 listopada 1989 oraz polsko-niemiecki traktat o dobrym sąsiedztwie z 1991 roku. Uregulowania te uzupełniło później porozumienie polsko-niemieckie dotyczące grobów ofiar wojen i przemocy totalitarnej, które weszło w życie 8 grudnia 2003 roku.
W latach 90. XX wieku polskie władze nieodpłatnie udostępniły Volksbundowi zalesiony teren o powierzchni 3,4 ha. Cmentarz został zbudowany w latach 1996–1998 przez Volksbund na zlecenie rządu federalnego Niemiec.
Przenoszenie na teren nekropolii szczątków ekshumowanych z wcześniejszych miejsc pochówku rozpoczęto w 1997 roku. Trafiały tu szczątki z setek mogił znajdujących się na obszarze południowej i środkowej Polski, m.in. w dawnych województwach katowickim, bielskim, krakowskim, tarnowskim, kieleckim, częstochowskim, piotrkowskim, sieradzkim, nowosądeckim i łódzkim. Cmentarz udostępniono publiczności 10 października 1998 roku.
Liczba pochowanych zwiększała się w miarę kolejnych ekshumacji. W grudniu 2015 roku spoczywały tu 31 972 osoby, a pod koniec 2018 roku – 33 283. Prowadzone są dalsze pochówki wtórne szczątków odnajdywanych podczas prac ekshumacyjnych. Według danych udostępnianych przez Volksbund w 2026 roku na cmentarzu pochowanych było 36 679 osób.
Układ i forma upamiętnienia Cmentarz znajduje się na zalesionym terenie, przez który prowadzą dwie główne aleje. Ich układ wiedzie do centralnego placu pamięci. Umieszczone tam kamienne stele zawierają nazwy miejscowości, z których przeniesiono szczątki poległych i zmarłych.
Poszczególne pola grzebalne oznaczono kamieniami blokowymi, natomiast kamienie rzędowe ułatwiają ustalenie położenia grobów. Na kamiennych tablicach umieszczono imiona i nazwiska oraz daty urodzenia i śmierci zidentyfikowanych osób. Nie podano na nich stopni wojskowych ani nazw formacji, w których służyli pochowani.
Pierwszych 13 stel z nazwiskami ustawiono w 2004 roku. W latach 2008, 2013 i 2014 dodano kolejnych 36 stel. W pomieszczeniu informacyjnym przy wejściu udostępniono księgę nazwisk niemieckich ofiar wojny pochowanych na terenie Polski oraz dokumentację umożliwiającą poszukiwanie miejsc spoczynku.
Upamiętnienie Cmentarz pełni funkcję miejsca pamięci oraz spotkań polsko-niemieckich. W maju 2023 roku odbyły się na nim obchody 25-lecia nekropolii. Uczestniczyli w nich przedstawiciele władz Siemianowic Śląskich, władz polskich, niemieckich służb konsularnych, organizacji mniejszości niemieckiej oraz Volksbundu. Częścią uroczystości było nabożeństwo ekumeniczne z udziałem duchownych katolickiego i ewangelickiego oraz złożenie kwiatów.
Zobacz też Cmentarz żołnierzy niemieckich w Polesiu Cmentarz żołnierzy niemieckich w Przemyślu Niemiecki cmentarz wojenny i Park Pokoju w Nadolicach Wielkich
Przypisy
Linki zewnętrzne Informacja o cmentarzu w serwisie Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge
Kategoria:Cmentarze z II wojny światowej w województwie śląskim Cmentarz żołnierzy niemieckich w Siemianowicach Śląskich Kategoria:Niemieckie cmentarze poza granicami kraju