Władysław Szymański (ur. 5 kwietnia 1901 w Domatówku koło Pucka, zm. 11 stycznia 1940 w obozie koncentracyjnym Stutthof) – polski duchowny rzymskokatolicki, nauczyciel religii, działacz społeczny.
Życiorys mały|Tablica upamiętniająca w kościele NMP Wniebowziętej w Sopocie mały| Upamiętnienie w Urodził się w Domatówku, w rodzinie rolnika Jana Józefa Szymańskiego i Otylii Barbary z domu Baranowskiej. Od Wielkanocy 1912 został przyjęty do Collegium Marianum w Pelplinie. Następnie przeniósł się do Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Wejherowie, w którym uzyskał maturę w 1922 rokuL. Molendowski, Szymański Władysław, duchowny katolicki, „Gedanopedia”.
Po maturze, w tym samym roku, wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Po czterech latach studiów, 27 czerwca 1926 roku otrzymał z rąk biskupa Stanisława Okoniewskiego święcenie kapłańskie. Jako neoprezbiter z dniem 1 lipca 1926 mianowany wikariuszem parafii św. Mikołaja w Papowie Toruńskim, od 15 wrzenia 1926 skierowany do parafii Najświętszej Marii Panny w Toruniu, od 1 stycznia 1929 w parafii Chrystusa Króla w Toruniu–Mokre. W grudniu tego roku został przez biskupa Okoniewskiego skierowany do posługi duszpasterskiej wśród Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku. Od 1 stycznia 1930 objął stanowisko wikariusza w parafii św. Józefa na Starym Mieście w Gdańsku. Oprócz posługi duszpasterskiej prowadził działalność narodową wśród Polaków. Również otaczał opieką młodzież szkolną na obszarze WMG. Ponieważ posiadał uzdolnienia muzyczne, założył sekcję młodzieżowego chóru kościelnego oraz orkiestrę dętą i smyczkową. Powodzeniem cieszyły się organizowane przez niego amatorskie pasyjne przedstawienia teatralne. Organizował także pzredstawienia pasyjne, teatralne, kursy i wycieczki do stolicy i innych miast dużych miast II Rzeczypospolitej, jak Poznań, Lwów i Kraków.
13 kwietnia 1934 roku Senat Gdańska, w którym większość miała NSDAP, wydał zakaz pełnienia przez niego obowiązków duszpasterskich. Podstawą prawną była ustawa z 1873 r., pochodząca jeszcze z czasów kulturkampfu. Po protestach ks. Szymańskiemu przydzielono odległą małą parafię w Lasowicach Wielkich niedaleko Malborka. W 1935 roku został księdzem w Sopocie, ale w 1937 roku pod presją zmuszony był zrezygnować z pełnionej funkcji. Do wybuchu II wojny światowej był tam nauczycielem religii.
1 września 1939 roku o godz. 4.30 został aresztowany w swoim mieszkaniu. Był przesłuchiwany i okrutnie pobity. W listopadzie 1939 roku osadzony w obozie dla jeńców cywilnych w Gdańsku-Nowym Porcie Zivilgefangenenlager Neufahrwasser. Przez nazistowski sąd doraźny Standgericht został skazany na karę śmierci. Egzekucję wykonano w lesie nieopodal obozu koncentacyjnego w Sztutowie.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Ofiary KL Stutthof Kategoria:Duchowni związani z Gdańskiem Kategoria:Więźniowie Zivilgefangenenlager Neufahrwasser Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie