Gierań-5 (ros. Герань-5) – rosyjski bezzałogowy statek powietrzny o napędzie odrzutowym, przeznaczony przede wszystkim do wykonywania uderzeń na cele naziemne. Został opracowany w 2026 roku w fabryce dronów w Jełabudze w Tatarstanie i w tym samym roku użyty bojowo podczas inwazji Rosji na Ukrainę.

W odróżnieniu od wcześniejszych bezzałogowców rodziny Gierań ma klasyczny układ aerodynamiczny z prostym skrzydłem i usterzeniem w układzie litery H oraz silnik turboodrzutowy. Może przenosić głowicę bojową o masie do 90 kg, a jego zasięg jest szacowany na około 950 km.

Historia Rosyjskie doświadczenia z użycia dronów podczas agresji Rosji na Ukrainę spowodowały konieczność opracowania nowej klasy dronów uderzeniowych, odpornych na dotychczas stosowane systemy zwalczania bezzałogowców, wypracowane przez stronę ukraińską. Pojawiła się potrzeba stworzenia statku powietrznego, który byłby szybszy niż myśliwskie drony przechwytujące, trudniejszy do wykrycia i jednocześnie przystępny cenowo. Użycie silnika odrzutowego pozwoliło na zwiększenie masy przenoszonej głowicy bojowej, jednakże spowodowało zmniejszenie zasięgu do ok. 1000 km. W 2026 r. dron został opracowany w fabryce dronów w Jełabudze mieszczącej się w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Ałabuga w Tatarstanie. W tym samym roku doszło do jego bojowego użycia w konflikcie z Ukrainą. We wrześniu odnotowano ataki przeprowadzone w bliskiej odległości od granicy z Polską. Jednym z porażonych celów był cywilny pociąg pasażerski relacji Kijów – Warszawa.

Konstrukcja Gierań-5 jest bezzałogowym statkiem powietrznym o klasycznym układzie aerodynamicznym. Ma cylindryczny kadłub o stosunkowo niewielkim przekroju, w środkowej części zamontowane jest skrzydło o obrysie prostokątnym. Kończy się usterzeniem w układzie litery H, z dwoma pionowymi statecznikami umieszczonymi na końcu statecznika poziomego. W tylnej części kadłuba umieszczono marszowy silnik turboodrzutowy . Według danych ukraińskich długość aparatu wynosi około 6 m, rozpiętość skrzydeł 5,5 m, a masa startowa około 850 kg. Start z naziemnej prowadnicy jest wspomagany przez odrzucany po zużyciu paliwa silnik rakietowy na paliwo stałe. Prędkość przelotowa jest szacowana na 550–600 km/h, zasięg na około 950 km, a długotrwałość lotu na około dwie godziny. Maksymalny pułap ma wynosić 6000 m. Poszycie kadłuba, skrzydeł i ogona wykonane jest z włókna węglowego, a konstrukcja nośna z profili aluminiowych i stalowych.

Wyposażenie elektroniczne ma być częściowo zunifikowane z zastosowanym w innych bezzałogowcach rodziny Gierań. Według informacji ukraińskich obejmuje ono komputer pokładowy wykorzystujący platformę Raspberry Pi, wielokanałowy odbiornik nawigacji satelitarnej systemu Kometa z 12-elementową anteną CRPA, który zapewnia wysoką dokładność pozycjonowania nawet w warunkach zakłóceń GPS/GLONASS, oraz modemy telefonii komórkowej 3G/4G.

Podstawowe uzbrojenie stanowi głowica odłamkowo-burząca o masie 90 kg. Strona ukraińska podała również, że aparat może być przystosowany do przenoszenia pocisków powietrze-powietrze krótkiego zasięgu (R-60, R-73 lub systemu Wierba), co miałoby umożliwiać jego wykorzystanie do osłony innych bezzałogowców przed atakami lotnictwa przeciwnika.

Gierań-5 ma być wystrzeliwany z naziemnej, nachylonej prowadnicy, podobnie jak wcześniejsze bezzałogowce tej rodziny. Doniesienia medialne mówią o możliwości przenoszenia i odpalania aparatów z samolotów szturmowych Su-25, z których każdy miałby przenosić dwa bezzałogowce na podskrzydłowych uchwytach belkowych. Start z powietrza ma zwiększać zasięg bezzałogowca o około 100 km.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amunicja krążąca Kategoria:Rosyjskie bezzałogowe statki powietrzne