Vlado Janić (ur. 14 lipca 1904 w Sisaku, zm. 4 maja 1991 w Belgradzie) – chorwacki partyzant, dowódca Sisackiego Oddziału Partyzanckiego, pierwszej jednostki antyfaszystowskiego ruchu oporu utworzonej przez ruch oporu na terenie okupowanej Jugosławii i Europy podczas II wojny światowej.
Życiorys Deklarował narodowość chorwacką i katolicyzm. Cała jego rodzina była zaangażowana w ruch robotniczy, a od 1941 również w ludową wojnę wyzwoleńczą. Jego dwaj bracia i ojciec zostali rozstrzelani, natomiast matka i siostra były więzione w obozie koncentracyjnym Jasenovac.
Po ukończeniu trzeciej klasy szkoły podstawowej, w czasie wakacji, Janić podejmował pracę w cegielni, aby zapewnić dodatkowe dochody swojej ubogiej rodzinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej przez pewien czas pracował na stacji kolejowej w Sisaku. Pod koniec I wojny światowej oraz w pierwszych latach istnienia Jugosławii uczył się zawodu ślusarza maszynowego w Tvornici tkanina w Sisaku, gdzie jako uczeń uczestniczył w kilku strajkach. Po ukończeniu nauki zawodu podjął pracę w warsztatach kolejowych w Sisaku, gdzie pracował jako ślusarz, a przez pewien czas również jako palacz na lokomotywie.
W 1924 wstąpił do związku zawodowego Saveza željezničarskih. Aktywnie działał w Nezavisnim radničkim sindikatima, w trudnych warunkach, w których organizacje robotnicze podlegały represjom, a Komunistyczna Partia Jugosławii (KPJ) miała zakaz działalności publicznej.
W 1931 został przyjęty do KPJ. Dwa lata później został sekretarzem komórki partyjnej w warsztatach kolejowych oraz członkiem Komitetu Okręgowego Komunistycznej Partii Chorwacji na Sisak i Baniję, a od 1935 pełnił również funkcję sekretarza tego komitetu. Z powodu działalności partyjnej był kilkakrotnie aresztowany, jednak po każdym opuszczeniu więzienia jeszcze aktywniej angażował się w działalność partyjną.
W 1937 uczestniczył w naradzie partyjnej pod Plješivicą koło Samobora oraz w naradzie partyjnej w pobliżu w Słowenii. W 1939, podczas I Konferencji Partyjnej Komunistycznej Partii Chorwacji (KPH), Janić, jako wyróżniający się działacz i aktywista partyjny, został wybrany na członka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chorwacji. Uczestniczył również w V Konferencji Krajowej Komunistycznej Partii Jugosławii, podczas której został wybrany na członka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Jugosławii.
22 czerwca 1941 przystąpił do ludowej wojny wyzwoleńczej. Pierwszy oddział partyzancki w Chorwacji został zorganizowany pod przywództwem Marijana Cvetkovicia i Vlado Janicia. Pod koniec września 1941 Sisacki Oddział Partyzancki wraz z kilkoma oddziałami partyzanckimi z Banoviny utworzył Banijski Oddział Partyzancki, którego pierwszym dowódcą został Vlado Janić. Pełnił również funkcje komisarza 12 Brygady Slawońskiej, , oraz .
Po zakończeniu II wojny światowej Vlado Janić pełnił wysokie funkcje w Jugosłowiańskiej Armii Ludowej (JNA). Mieszkał w Belgradzie, gdzie zmarł 4 maja 1991. Przypisy
Kategoria:Żołnierze Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii Kategoria:Politycy Związku Komunistów Chorwacji Kategoria:Antyfaszyzm w Chorwacji Kategoria:Ludzie urodzeni w Sisaku Kategoria:Ślusarze Kategoria:Związkowcy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1991