Brevinasia nigritarsis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Endemiczny dla Południowej Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano Olifantsbos w Prowincji Przylądkowej Zachodniej Południowej Afryki. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „czarnostopa”.
Morfologia thumb|left|Okaz paratypowy. a: widok grzbietowy, b: widok boczny, c: czułek, d: przedplecze, e: pokrywy w widoku grzbietowo-bocznym, f: przednia goleń, g: spód odwłoka, h: ryjek w widoku grzbietowym, i: ryjek w widoku grzbietowo-bocznym, j: ryjek w widoku bocznym Chrząszcz o ciele długości od 1,7 do 2,1 mm. Ubarwienie oskórka jest niemal wszędzie czarne, jedynie w nasadowej połowie trzonków czułków jaśniejsze, brązowoczarne. Porastające oskórek przylegające łuski są nieco nieregularnie kanciaste i niemal całkiem go zakrywają. Szczecinki są półwzniesione, szpatułkowate, na pokrywach krótkie, niewyraźne, umieszczone w jednym szeregu na każdym międzyrzędzie, na przedzie ciała bezładnie rozproszone i po bokach wystające poza obrys.
Głowa i ryjek mają szczecinki bezładnie i skąpo rozmieszczone, a łuski głównie szarawe. Średnich rozmiarów oczy wystają poza obrys głowy. Ryjek ma boki proste i lekko ku przodowi zbieżne. Boki epifronsu są wklęśnięte, a pośrodkowy rowek biegnie przez całą jego długość. Rowki do chowania czułków na ryjku przy patrzeniu od góry widoczne są w wierzchołkowych ⅔ i łezkowate, a przy patrzeniu z boku są trójkątne i mają grzbietową krawędź biegnącą ku miejscu nieco powyżej górnej krawędzi oka, a dolną krawędź biegnącą ku środkowi oka. Pozabuławkowa część biczyka czułka jest siedmioczłonowa, a szczytowa część trzonka ma szerokość buławki.
Przedplecze jest od 1,6 do 1,7 raza szersze niż dłuższe, najszersze w tylnej trzeciej części. Na każdym boku ma trzy krótkie, słabo widoczne guzki dostrzegalne w widoku grzbietowo-bocznym, ale nie w grzbietowym. Łuski i szczecinki są takie jak na głowie. Pokrywy są krótko-owalne, około 1,2 raza dłuższe niż szersze, o zaokrąglonych bokach, wąskich rzędach i płaskich międzyrzędach. Łuski na pokrywach są ciemnobrązowawe z nieregularnymi plamkami z łusek szarawych po bokach. Przednie odnóża mają zaokrąglony wierzchołek goleni z czarniawymi kolcami.
Samcze genitalia cechują się prąciem najszerszym u podstawy i stamtąd ku tępemu szczytowi zwężonym, na szczycie opatrzonym krótkim i drobnym szpicem, a także obecnością pięciu sklerytów w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma prawie trójkątną płytkę. Szerokie gonokoksyty dysponują krótkimi gonostylikami. Spermateka ma krótkie i równomiernie zakrzywione cornu, duży i zaokrąglony korpus, równoległoboczne ramię oraz wyraźnie krótszą i węższą od ramienia, ku przodowi zwężoną szyjkę.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla bliskie wybrzeżom partie fynbosu. Bytuje wśród korzeni roślin, detrytusu i w glebie
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z południowego zachodu Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku