thumb|Młode owocniki Tricholomopsis sulphureoides (Peck) Singer – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Tricholomopsis, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1872 r. Charles Horton Peck, nadając mu nazwę Agaricus sulphuroides. W 1943 r. Rolf Singer przeniósł go do rodzaju Tricholomopsis. Pozostałe synonimy: Pleurotus sulfureoides (Peck) Sacc. 1887 Tricholomopsis ornata var. sulfureoides (Peck) Singer 1943 Clitocybe sulphurea Peck 1888 Tricholomopsis sulphurea (Peck) H.E. Bigelow 1969 Tricholomopsis sulfureoides var. megaspora 1960 Tricholomopsis osiliensis Vauras 2009
Morfologia Kapelusz Średnica 2–6 cm, u młodych okazów wypukły z podwiniętym brzegiem, u starszych szeroko wypukły lub płaski. Powierzchnia sucha, u młodych owocników delikatnie aksamitna, później pokryta drobnymi łuseczkami lub rozciągniętymi włókienkami, z aksamitną strefą brzeżną. Świeże owocniki są jaskrawożółte, szybko jednak bledną do matowej żółci, z pojawiającymi się białawymi plamkami i smugami. Uszkodzone miejsca lekko brązowieją. Pod działaniem KOH powierzchnia natychmiast zmienia zabarwienie na ciemny, brązowoczerwony kolor. Blaszki Gęste, szeroko przyrośnięte do trzonu, barwy od żółtej do żółtopomarańczowej. Liczne blaszeczki. Trzon Wysokość 4–8 cm, grubość 0,5–1 cm, cylindryczny. Powierzchnia sucha, miejscami lekko włóknista, bladożółta, w miejscach dotknięcia przebarwia się na pomarańczowo. U podstawy bladożółta grzybnia. Miąższ Żółty do bladożółtego; po przekrojeniu miejscami lekko brązowieje. Zapach przyjemny, aromatyczny; smak łagodny. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 5–6 × 4–5,5 µm o kształcie od niemal kulistego do niemal łezkowatego, z drobnym wyrostek wnęki, gładkie, nieamyloidalne, w KOH szkliste. Cheilocystydy 40–75 × 5–7,5 µm, cylindryczne, o wierzchołkach zaokrąglonych lub nieco maczugowatych, gładkie lub niekiedy drobno inkrustowane, cienkościenne, w KOH o barwie od szklistej do pomarańczowej. Pleurocystyd brak. Trama blaszek o układzie równoległym. Skórka kapelusza typu cutis ze skupiskami wzniesionych kępek strzępek; w KOH pomarańczowobrązowa. Zbudowana jest z gładkich strzępek o szerokości 2,5–5 µm; komórki końcowe cylindryczne, o zaokrąglonych wierzchołkach. Sprzążki występują w tramie blaszek i w skórce kapelusza.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Środkowej, Europie i Azji. Brak tego gatunku w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale w późniejszych latach podano jego stanowiska.
Rycerzyki to grzyby saprotroficzne rozwijające się na próchniejącym drewnie. Tricholomopsis sulfureoides rozwija się na drewnie drzew iglastych (zwłaszcza choiny Tsuga) lub liściastych (na drewnie objętym zgnilizną brunatną). Owocniki zazwyczaj gromadnie lub w kępkach, od lata do jesieni.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowce