Mlęcin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Dobre.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Wiśniewie, a wierni Kościoła Starokatolickiego Mariawitów należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Wiśniewie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
W Mlęcinie funkcjonuje Ochotnicza Straż Pożarna (1965 r.) oraz Szkoła Podstawowa im. Marii Kownackiej.
Historia Mlęcin został lokowany w II połowie XV wieku. W początkowym okresie swojego istnienia stanowił własność książąt mazowieckich.
W 1442 r. w Gnieźnie toczyła się sprawa apelacyjna dotycząca parafii Wiśniew, tj. plebana z sołtysem i kmieciami jednej ze wsi. W 1513 r. pleban wiśniewski Jan wytoczył proces Kapitule Poznańskiej o pobieranie dziesięcin z „ról wójtowskich w Wiśniewie, Mlęcinie i Turku", które jego poprzednicy pobierali od przeszło 70 lat, a w 1504 r. biskup Jan Lubrański darował je właśnie Kapitule Poznańskiej"Dzieje archidiecezji poznańskiej w granicach historycznych i jej ustrój" J. Nowacki, Poznań 1964 r..
Miejscowość usytuowana była przy trakcie prowadzącym z Warszawy, przez Stanisławów, dalej Grębków, aż do Siedlec. W XV w. Mlęcin należał do ziemi warszawskiej Księstwa Mazowieckiego.
W 1620 r. dominikanie warszawscy nabyli wieś Mlęcin z Wolą Mlęcińską i Gęsianką. W przeciągu kolejnych lat dochody z Mlęcina przyczyniły się do ukończenia budowy klasztoru w Warszawie w 1647 r. W 1677 r. w trakcie epidemii cholery, zakonnicy i studium zmuszeni byli opuścić klasztor, znajdując schronienie w Mlęcinie. Epidemia trwała dwa lata. Wówczas zmarł w Mlęcinie przeor warszawski ksiądz Cypryjan Stefanowski. W lipcu 1677 r. wybrano tutaj nowego przeora, księdza Kandyda Zagórowskiego. W latach 40. XVIII w. ksiądz przeor Ochabowicz wystawił w Mlęcinie kaplicę"Kościoły warszawskie rzymsko-katolickie opisane pod względem historycznym przez Juljana Bartoszewicza", Drukarnia S. Orgelbranda, Warszawa 1855.
W 1827 r. w Mlęcinie znajdowało się 17 domów (w tym dwa murowane)Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskichTom XIV.
Podczas powstania listopadowego w 1831 r. operujące oddziały wojskowe dokonały zniszczeń, o czym świadczy sprawa allewiacyjna z 1832 r., złożona przez ówczesnego dzierżawcę majątku MlęcinSprawa allewiacyjna dworu dóbr Mlęcin, klęską wojny w r. 1831 dotkniętych - Akta II Rady Stanu Królestwa Polskiego z lat 1807-1853.
W drugiej połowie XIX wieku, dobra ziemskie składały się z folwarków: Mlęcin i Adamów oraz wsi: Mlęcin, Wiszniówka, Wólka Mlęcka, Gęsianka Borowa, Narty, Żebrówka i Strzebula
W czasach Królestwa Polskiego, miejscowość należała do obwodu stanisławowskiego. Po upadku powstania styczniowego Mlęcin znalazł się w granicach powiatu radzymińskiego. Między 1867 a 1868 istniała gmina Mlęcin (wcielona później do gminy Rudzienko).
W czerwcu 1964 r. doszło do rozległego pożaru, podczas którego spaleniu uległy zabudowania mieszkańców. Wydarzenie to było główną przyczyną założenia Ochotniczej Straży Pożarnej w Mlęcinie.
Przypisy BIP gminy, sołectwa
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dobre (gmina w województwie mazowieckim)