thumb|Pomiar rozmiarów głowy Antropometria – metoda badawcza stosowana w antropologii fizycznej, polegająca na pomiarach porównawczych części ciała ludzkiego np.: długości kości (osteometria), objętości i proporcji czaszki (kraniometria), głowy (kefalometria), proporcji ciała (karpometria), masa ciała, rozstawu oczu, określenie pigmentacji oczu, włosów i skóry itp. Do pomiarów wykorzystywane są przyrządy antropometryczne.
Zastosowanie Od czasu Cesare Lombroso antropometria ma zastosowanie w kryminalistyce dzięki temu, że kształt i wielkość szkieletu po 25. roku życia nie ulegają już większym zmianom. Umożliwia to stwierdzenie tożsamości badanego ciała (szczątków).
W czasie drugiej wojny światowej była stosowana przez pseudonaukowców nazistowskich w celach selekcyjnych, dla określenia rasy człowieka.
Celem antropometrii jest dostarczenie obiektywnych i dokładnych danych, antropometria posługuje się metodami statystycznymi.
Z wyników badań antropometrii korzysta m.in. przemysł ustalając rozmiary ubrań, obuwia czy np. ławek szkolnych.
System Bertillona Alphonse Bertillon opracował system oparty na 11 pomiarach ludzkiego ciała:
Wzrost Stretch – długość ciała od lewego ramienia do prawego środkowego palca uniesionej ręki Bust – długość torsu od głowy, mierzona w pozycji siedzącej Długość głowy Szerokość głowy – od skroni do skroni Długość prawego ucha Długość lewej stopy Długość lewego środkowego palca Długość ręki – od łokcia do środkowego palca Szerokość policzków Długość lewego małego palca
Obecność w kulturze Zbigniew Herbert napisał wiersz Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi w którym Prokrust jako podmiot liryczny wyznaje:
Tekst był śpiewany przez Przemysława Gintrowskiego.
Zobacz też antropometr ergonomia wskaźniki antropologiczne
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Antropologia fizyczna