thumb|310px|Tekst podzielony na akapity wyróżnione wcięciami Akapit (łac. a capite, od głowy, od początku) – podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.
Czasami jako synonimy akapitu są stosowane terminy ustęp, werset i paragraf, jednak mają one inne znaczenie.
Zasady tworzenia akapitów Akapity buduje się poprzez: wcięcie akapitowe – odsunięcie pierwszego wiersza akapitu (tzw. wiersza akapitowego) od marginesu. Typowa wielkość wcięcia akapitowego to 1 firet. odstęp międzyakapitowy – zwiększenie odstępu między akapitami za pomocą stosownej opcji w programie do składu lub metodą nieprofesjonalną przez wstawienie pustego wiersza.
Pierwszy wiersz akapitu to wiersz akapitowy, a ostatni to wiersz końcowy.
Typowe błędy Przy dzieleniu akapitu między sąsiednimi łamami (lub kolumnami) należy dbać, aby zarówno na początku, jak i na końcu akapitu znajdowały się co najmniej dwa wiersze tekstu. Najczęstszymi błędami pojawiającymi się podczas dzielenia tekstu są: szewc – ostatni (jako jedyny) na dole łamu pierwszy wiersz akapitu bękart – pierwszy na górze łamu ostatni wiersz akapitu (jako jedyny) wdowa – krótki wyraz lub końcówka przeniesionego wyrazu w wierszu końcowym sierotka – wiszący wyraz (najczęściej spójnik lub przyimek).
Przypisy
Kategoria:Skład i łamanie tekstu