Sławki, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Słôwczi26.02.2009, Uchwała Rady Gminy Somonino Nr XXIV/183/09. Numer przypisany dodatkowej nazwie miejscowości lub obiektu fizjograficznego w MSWiA - NM/41-12, (niem. Schlawkau) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży na turystycznym szlaku Wzgórz Szymbarskich.
Siedziba sołectwa Sławki.
+Integralne części wsi Sławki SIMC Nazwa Rodzaj 0172646 Dębowo część wsi0172652 Graniczny Dwór część wsi0172669 Owczarnia część wsi
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wieś leży na trasie magistrali węglowej (Maksymilianowo-Kościerzyna-Gdynia) i zlokalizowany jest w niej przystanek kolejowy Sławki.
Nazwa miejscowości Pierwsze wzmianki dotyczące miejscowości pochodzą z czasów książąt pomorskich, z połowy XIII wieku. Występowała jako Sławkowo lub Sławkowy, a postać Sławki utrwaliła się dopiero w XX w. Niemiecka forma Schlawkau również wskazuje na postać Sławkowo lub Sławkowy. W rdzeniu nazwy tkwi skrócone imię Sławek, pochodzące od jednego z pełnych imion z trzonem Sława. Zmiana postaci Sławkowy do Sławki dokonała się za pośrednictwem postaci dopełniacza. Z formy do Sławków można było wyprowadzić zarówno postać mianownika Sławkowy jak i SławkiBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.173.
W okresie II wojny światowej w ramach zorganizowanej akcji zniemczania słowiańskich nazw na terenie Kaszub i całego Pomorza Nadwiślańskiego funkcjonowała ahistoryczna nazwa SchlaffenbergGermanizacja nazw miejscowości w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie 1939-1945. Wybór źródeł. Wstęp i opracowanie Mateusz Kubicki. Wydawnictwo IPN. Gdańsk-Warszawa 2012. s.60.
Historia miejscowości Dawna wieś rycerska. Pierwszy raz wzmiankowana w 1241 gdy książę Sambor II darował całą kasztelanię goręczyńską, łącznie ze Sławkami biskupowi kujawsko-pomorskiemu Michałowi. Biskup nie cieszył się jednak długo darowizną. Odebrał mu ją skonfliktowany z nim książę Świętopełk II Wielki. Po chwilowej utracie w 1252 r. kasztelania wróciła ostatecznie do Pomorza w r. 1282. Po przejęciu Pomorza Wschodniego przez Zakon Krzyżacki, od 1311 r. dobra rycerskie w wójtostwie tczewskim z obowiązkiem służby wojskowej w razie wojny.
Po drugim pokoju toruńskim z 1466 r. część Korony Polskiej w autonomicznej prowincji Prusy Królewskie, włączonej bezpośrednio do I Rzeczpospolitej w roku 1569.
Od roku 1772 po I rozbiorze Polski w Królestwie Prus.
W roku 1885 oprócz majątku we wsi było 6 gospodarstw gburskich i 18 zagrodników. Była też cegielnia, mleczarnia i hodowla bydła rasy holenderskiej. Na koniec 1892 r. Sławki miały razem z przysiółkami 218 mieszkańców, w tym 137 Kaszubów (124 katolików i 13 ewangelików) i 81 Niemców ewangelików. W roku 1910 mieszkańców było 322 (227 Kaszubów i 95 Niemców).
W roku 1913 właścicielem dóbr rycerskich był Kietzmann z Somonina. We wsi był też tartak o napędzie parowym, którego właścicielem był J.Markowski.
Przypisy Raport o stanie gminy Somino w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 22 Strona gminy, samorząd >> sołectwa Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Linki zewnętrzne