Gostomin (niem. Justemin) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Radowo Małe.
+Integralne części wsi Gostomin SIMC Nazwa Rodzaj 0782126 Gildnica przysiółek
Położenie geograficzne Miejscowość położona na Pomorzu Zachodnim, leży około 8 km na północny zachód od wsi Radowo Małe, 19 km na zachód od miasta Łobez i 59 km na północny wschód od stolicy regionu – Szczecina. Ok. 0,6 km na zachód od miejscowości znajduje się Jezioro Gostomińskie. Od nazwy wsi pochodzi także nazwa strugi Gostominka. Rys historyczny Historia miejscowości jest ściśle powiązana z historią regionu, z historią Pomorza Zachodniego. Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w latach, 1284 jako Gustemyn (lenno rodu Dewitz), w roku 1540 Gustemin i podobnie w roku 1579. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z roku 1618 miejscowość oznaczono jako Gusstmin. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie reskim z siedzibą do 1860 w mieście Resko, a następnie w mieście Łobez. Do 1945 miejscowość była w III Rzeszy, a od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Gostomin1947, Justemin-Gostomin, gostomiński MPol XXVI nr 37. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Od 1999 miejscowość jest w województwie zachodniopomorskim, a od 2002 w powiecie łobeskim. W latach 1999–2002 wieś należała do powiatu gryfickiego.
Historia Od XIX wieku polityczny okręg majątkowy Justemin i gmina wiejska Justemin istniały obok siebie. Okręg majątkowy Justemin obejmował również majątek Amalienburg i folwark Gebelshof. W 1910 roku okręg majątkowy Justemin liczył 131 mieszkańców, a gmina wiejska Justemin – 87. Później okręg majątkowy został włączony do gminy wiejskiej. Do 1945 roku Justemin stanowił gminę wiejską w powiecie Regenwalde w pruskiej prowincji Pomorze. Do gminy wiejskiej należały również przysiółki Amalienburg i Gebelshof. W 1925 roku gmina liczyła 286 mieszkańców w 50 gospodarstwach domowych, a w 1939 roku – 281 mieszkańców.
Zabytki park dworski, pozostałość po dworzeZabytki w Polsce ryglowy zbór z drewnianą wieżyczką z ok. 1700 r.
Kaalendarium 1320-1758 Wieś własnością rodu Dewitz. Przejściowo wieś własnością rodów (kolejność alfabetyczna) Borcke, Reppert, Rüchel, Rüchel-Kleist. 1540 Wieś miała nazwę Gustemin. 1582 Joachim von Borcke z Labes i Otto von Borcke z Rosenfeld właścicielami wsi. Później wieś własnością innych rodów jak Dewitz, Reppert, Rüchel, Rüchel-Kleist. 1583 Heinrich von Borcke i jego żona właścicielami wsi. 1585-92 Henning von Borcke z Woitzel właścicielem 7 chłopów. 1598 Pastorem był Abraham Möricke, kościół w parafii Jarchelin. XVII w. Wybudowano barokowy kościół ryglowy i dobudowano kruchtę wejściową (hol). 1616 Pastorem był Matthias Bliefert (zm. 1616), utworzono parafię, kościół w Wolkow był filią. 1618 Gusstmin na mapie Lubinusa (Eilhard Lubin, 1565-1621). 1625 Martin Losäus był pastorem. 1626 Zmarł tutaj pastor Johann Arfinius. 1628 Otto, Martin i Georg von Borcke właścicielami 85 ha, Jobst i Churt von Dewitz właścicielami 120 ha. 1630 Wieś wzmiankowana jako Justemin. Samuel Kesler był pastorem w czasie wojny trzydziestoletniej (1618-48). 1666 Stephan i Georg von Borcke (następnie jego żona, wdowa) oraz landrat Martin von Borcke i Christof Friedrich von Borcke właścicielami wsi. 1697 Ufundowano dzwon do kościoła, fundator generał Joachim Balthasar von Dewitz (1636-1699) i małżonka Loysa Freifrau (geb. Dörflinger). 1700 Do kościoła 2 dzwony wykonał Ernst Kridewidt, Kolberg. XVIII w. Kościół filią parafii w Jarchlin, następnie założono parafię w Groß Benz, przebudowa kościoła, zbudowano ołtarz. 1713 Emerytowany pastor Christian Gottlieb Miethmann (1648-1727) mieszkał w Justemin. 1714 Pastorem był Johann Benjamin Platz (zm. 1763). 1717 Podpułkownik Dewitz właścicielem wsi. do 1758 Wieś własnością rodu Dewitz. 1758 Ród Reppert właścicielem majątku, Johann Daniel Ludwig von Reppert (1724-1800 (herb fot.), późniejszy Landrat Kreis Naugard (Daber-Naugard-Dewitzschen Kreise, mapa, fot.) w latach 1772-95) i jego żona Amalia Elisabeth von Dewitz (1732-1788). 1763 Pastorem był Johann Friedrich Almus (zm. 1800), parafia Jarchelin. 1784 Johann Daniel von Reppert właścicielem wsi. Wieś ma kościół, farmę, szkołę, i kowala, było 10 rolników. 1798 Generał Ernst Wilhelm Friedrich von Rüchel (1754-1823) właścicielem wsi Gostomin oraz wsi Orle gdzie zmarł. XIX w. Przebudowano kościół. 1801 Pastorem był Karl Friedrich Selle (ur. 1776). 1811 Rodzina de Laitre właścicielem majątku. 1817 Wieś przeniesiona do Powiatu Regenwalde (Kreis Borcken, fot.) z Powiatu Naugard, Daberschen Kreis 1818-61 Rodzina Gebel właścicielem majątku, od 1845 Gebel junior. 1820 Wilhelm Joachim Dawid Schwebes był pastorem. 1823 Pastorem był Ernst Friedrich Steffen. 1823 Umiera generał Ernst von Rüchel, spadkobiercą został generał Jacob Friedrich von Rüchel – Kleist, który sprzedaje spadek rodzinie Gabel, ta inwestuje w folwark Gebelshof. 1823-56 Herman Gebel właścicielem majątku. 1827 Wieś z folwarkiem miała 155 mieszkańców. 1846 Justemin miał 220 mieszkańców, 26 domów. poł. XIX w. przebudowa kościoła, dobudowano kruchtę i wbudowano emporę. II poł. XIX w. Z tej miejscowości do Ameryki emigrowały osoby z rodzin Eppling, Gerholz, Gehrholz, Kohls, Knorr, Labs, Reetz, Schwantes, Stark, Zingler (statek „Slavonia”). 1855 Gustav Adolf Theodor Cäsar Simmers był pastorem. 1856 Rodzina Steffen właścicielem majątku. 1868 Pastorem był Karl Frierich Robert Richert (zm. 1884). 1871 Wieś miała 140 mieszkańców, 18 gospodarstw domowych, sami protestanci, majątek 153 mieszkańców, 11 gospodarstw domowych, sami protestanci. 1874 Wieś Justemin miała 115 mieszkańców, 19 gospodarstw domowych, 10 budynków 1874 Patronami kościoła był kapitan Steffen z Justemin i Wilhelm Kannenberg z Radem. 1874 Kościół właścicielem 45 mórg ziemi. 1876 Urodził się Wilhelm Steffen (zm. 1971), późniejszy niemiecki nauczyciel (Gymnasium Stargard, 1903-1925 Studienrat, prof. am Königl. Pädagogium Putbus/Rügen, 1925-1932 prof. am Marienstiftsgymnasium Stettin), historyk, pisarz, do 1969 działacz kultury Pommerschen Landsmannschaft. 1883-1911 Rodzina Retzlaff właścicielem majątku. 1884 Majątek miał 366 ha. 1885 Wieś miała 113 mieszkańców, 17 gospodarstw domowych, 109 protestantów, 4 innych chrześcijan i łącznie 261 ha, majątek miał 138 mieszkańców, 12 gospodarstw domowych, samych protestantów i łącznie 583 ha. 1886 Gottlob Gustav Meyer był pastorem. 1890 Franz Retzlaff właścicielem majątku. 1895 Nauczycielem był Otto Krause (ur. ok. 1865). 1900 Max Gustav Ferdinand Zastrov był pastorem. 1902 Nauczycielem był Neumann, biblioteczka szkolna miała 60 woluminów. 1905 Wieś miała 76 mieszkańców, majątek 142. 1907 Otwarto przystanek kolejki wąskotorowej Justemin. 1910 Wieś miała 87 mieszkańców, majątek 131. Cały opis: do 1911 Rodzina Retzlaff właścicielem majątku. 1911 Willi Koberstein właścicielem majątku 384 ha. 1917 Rodzina Koberstein funduje dzwon do kościoła. 1918-44 Wybudowano 28 mieszkań. 1921-31 Nauczycielem był Paul Franz Johannes Gramzow (ur. 1894). 1925 Justemin miał 286 mieszkańców w tym 149 mężczyzn. 1928 Połączono wieś z majątkiem. 1931 Wieś miała 50 rodzin mieszkających w 34 budynkach. 1932 Nauczycielem był Heinrich, sołtysem rolnik Zingler. 1933 Justemin miał 287 mieszkańców. 1936 Wybudowano nową szkołę, otwarcie 19.11.1936. 1936-40 Nauczycielem był Bruno Konrad Erich Straßenberg (1904-1979). 1938 Właścicielem majątku i dworu był Ulrich Koberstein. 1939 Do wsi należała osada Amalienburg. 1939 Wieś miała 281 mieszkańców w tym 147 kobiet, 59 gospodarstw domowych. Z rolnictwem związanych było 234 osoby, z przemysłem i leśnictwem 19 osób, 1 osoba zajmuje się handlem. Był 1 majątek ziemski powyżej 100 ha (Ulrich Koberstein 386 ha) i 22 mniejsze gospodarstwa rolne. Największe gospodarstwa rolne mają Paul Priewe 65 ha, Gustav Zingler 30 ha, Albert Zingler 23 ha, Friedrich Altenburg 22 ha, Gustav Rusch 21 ha. do 1939 Pastorem był Friedrich Ernst Kohls (1907-1993) z Gross Benz (parafia). 1940 Sołtysem był rolnik Gustav Zingler, nauczycielem Bruno Straßenberg. 1940 Karczmę miała (od lat 20.) rodzina Kühl. 1945-70 Wybudowano 1 mieszkanie. 1946 Poświęcono kościół, aktualnie Parafia Radowo Wielkie. lata 50. Istniała szkoła podstawowa 4 klasowa. przed 1959 – Zlikwidowano przystanek kolejki wąskotorowej. 1971-78 Wybudowano 1 mieszkanie. od 1975 Kościół w Parafii Radowo Wielkie. 1975 Gniazdo bociana objęto ochroną. 1979 Park dworski wpisano do rejestru zabytków, dwór zdewastowano. 1979-88 – Wybudowano 2 mieszkania. 1988 Wieś miała 109 mieszkańców w tym 51 kobiet, 36 gospodarstw domowych, 32 mieszkania, 1 osoba miała wyższe wykształcenie, 5 osób średnie. W roku 2018 wieś miała 98 mieszkańców w tym 43 kobiety. 1990 Kościół i cmentarz przykościelny wpisano do rejestru zabytków
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT