Wessex (, ) – jedno z siedmiu państw anglosaskiej heptarchii.
Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, od północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Na południu Wessex otaczało morze.
Nazwa Nazwa „Wessex” pochodzi od staroangielskich słów West Seaxe – Sasi zachodni (por. Essex, Sussex, Middlesex).
Historia W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji wikingów na państwa anglosaskie. Jako jedyne z nich nie został podbity przez najeźdźców duńskich, co związane było m.in. z programem budowy systemu umocnionych grodów typu burh za panowania króla Alfreda Wielkiego (871–899) i jego następców.
Do 1066 Wessex był głównym państwem anglosaskim i Królestwo Wesseksu utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066, po podboju dokonanym przez Wilhelma Zdobywcę, potęga Wessexu została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.
Zobacz też władcy Wesseksu
Przypisy
Kategoria:Krainy geograficzno-historyczne Anglii Kategoria:Państwa heptarchii anglosaskiej