Jerzy Dobrowolski (ur. 15 marca 1930 w Warszawie, zm. 17 lipca 1987 tamże) – polski satyryk, dramaturg, aktor i reżyser.
Twórczość Teatralna W 1954 ukończył studia na PWST w Warszawie. W latach 1948–1950 występował w Teatrze Młodego Widza we Wrocławiu, następnie w latach 1954–1984 w teatrach warszawskich: Ludowym, Narodowym, Współczesnym, Dramatycznym i Rozmaitości, w który występował najdłużej.
Reżyserował spektakle teatralne (Teatr im. J. Szaniawskiego w Płocku, 1982–1983) oraz radiowe (Polskie Radio, 1984–1987).
Kabaretowa Jerzy Dobrowolski znany jest przede wszystkim ze swojej twórczości satyrycznej i kabaretowej. Stworzył jedne z pierwszych powojennych kabaretów: Kabaret Koń i Kabaret Owca. W późniejszych latach występował samodzielnie lub z innymi kabaretami, np. z Elitą.
Radiowa Był także aktorem radiowym. Uczestniczył w niezliczonej ilości słuchowisk radiowych nadawanych głównie w Radiowej Trójce (m.in. Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy i kabaret „Decybel”). Był najważniejszym głosem w słuchowiskach autorstwa Marii Czubaszek, w których występował m.in. z Ireną Kwiatkowską, Barbarą Wrzesińską, Bohdanem Łazuką, Wojciechem Pokorą, Marianem Kociniakiem i Piotrem Fronczewskim; wiele z tych słuchowisk reżyserował.
Filmowa i telewizyjna Wystąpił w kilkunastu filmach, głównie w charakterystycznych rolach drugoplanowych. Choć występował głównie w komediach, to w spektaklu telewizyjnym Kłopoty to moja specjalność (1977) w reżyserii Marka Piwowskiego zagrał rolę poważną – detektywa Philipa Marlowe'a.
Życie prywatne Był synem Władysława Dobrowolskiego – majora Wojska Polskiego, szermierza, brązowego medalisty olimpijskiego w szabli drużynowo z igrzysk w Los Angeles (1932).
Dwukrotnie żonaty; z pierwszą żoną miał córkę Dominikę, małżeństwo zakończyło się rozwodem. Jego drugą żoną była aktorka, Jolanta Zykun, z którą miał córkę, Aleksandrę.
Cierpiał na chorobę alkoholową. Zmarł na uchyłkowe zapalenie jelit. Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 170-3-6).
Upamiętnienie mały|Grób Jerzego Dobrowolskiego na Starych Powązkach w Warszawie W 1999 nakręcono film dokumentalny o Dobrowolskim – Pasażer na gapę.
Wybrana filmografia
Przypisy
Bibliografia Roman Dziewoński, „Dla mnie bomba Jerzego Dobrowolskiego”, Wydawnictwo LTW, Łomianki 2009, Jerzy Dobrowolski, „Wspomnienia moich pamiętników”, Wydawnictwo LTW, Łomianki 2009,
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy aktorzy radiowi Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1987