Weje (, ) – jedno z 12 potężnych miast-państw etruskich. Leżało ok. 20 km na północ od Rzymu.
Swoją świetność przeżyło w VIII–VI wiekach p.n.e. W V wieku p.n.e. istniała tam szkoła rzeźbiarska. Jej głównym przedstawicielem był rzeźbiarz Wulka.
Przez długi czas Weje toczyło wojny z Rzymem. Ostatecznie przegrało je w 396 p.n.e. i zostało zburzone przez dyktatora Marka Furiusza Kamillusa. Zapoczątkowało to ekspansję rzymską na tereny Etrurii, zaś Weje stopniowo się wyludniało.
Od 1916 w rejonie Isola Farnese prowadzone były wykopaliska. Pozwoliły one odkryć m.in.: resztki murów dwóch świątyń; ruiny domów mieszkalnych; urządzenia wodociągowe i cysterny; rzeźby terakotowe w Portonaccio na terenie świątynnym, m.in. tzw. Apollo z Wejów, emblematyczne dzieło sztuki etruskiej; nekropolie położone wokół miasta, w tym tzw. Grotta Campana, gdzie niektóre groby komorowe pokryte są najstarszymi w Etrurii malowidłami ściennymi.
Linki zewnętrzne Veii - historia miasta i wykopalisk (ang.)
Kategoria:Miasta etruskie Kategoria:Stanowiska archeologiczne we Włoszech