Bruce Dickinson, właściwie Paul Bruce Dickinson (ur. 7 sierpnia 1958 w Worksop w Anglii) – wokalista heavymetalowego zespołu Iron Maiden. Do 1982 znany pod pseudonimem Bruce Bruce.

W 2006 piosenkarz został sklasyfikowany na 7. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader. Z kolei w 2009 został sklasyfikowany na 2. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records. Do końca 2023 albumy grupy Iron Maiden nagrane z udziałem Dickinsona sprzedały się w około 110 mln egzemplarzy.

Muzyk jest byłym mężem Paddy Dickinson, z którą ma trójkę dzieci – Austin, Griffin i Kia. Rozstali się w listopadzie 2019. W 2026 roku, artysta został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako członek grupy Iron Maiden.

Życiorys Dickinson posługuje się swoim drugim imieniem, ponieważ od dzieciństwa wszyscy mówili na niego właśnie Bruce.

Dickinson przyszedł na świat, gdy jego rodzice byli jeszcze nastolatkami. Początkowo matka próbowała usunąć ciążę, jednak aborcja nie powiodła się (to wydarzenie było natchnieniem dla płyty „Accident of Birth”). Po narodzinach, matka zaczęła pracować w sklepie obuwniczym, a ojciec został mechanikiem w wojsku. Od wczesnej młodości Bruce Dickinson wychowywany był głównie przez dziadka ze strony matki.

W szkole Bruce miał wiele problemów, więc rodzice postanowili go przenieść do placówki z internatem. Tam po raz pierwszy zetknął się z muzyką rockową. Zaczął słuchać takich wykonawców jak Deep Purple (jest to jego ulubiony zespół), Van der Graaf Generator, Arthur Brown, Jethro Tull, czy Emerson, Lake and Palmer. Od tego momentu jego marzeniem było zostanie profesjonalnym muzykiem. Na początku Dickinson chciał być perkusistą, jednak wkrótce poczuł, że jego przeznaczeniem jest śpiew. Doświadczenie na scenie dały mu szkolne grupy, takie jak Styx, Speed, czy Shots. Ze Speed Dickinson nagrał nawet singel Man in the Street. Było to jedyne wydanie w historii grupy, w dodatku opublikowane już po odejściu głównego wokalisty.

Pierwszym poważnym zespołem Dickinsona był Samson, gdzie nazywano go Bruce Bruce. Zespół był wymieniany jako jeden z najważniejszych zespołów Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metalu (ang. New Wave of British Heavy Metal – NWOBHM). Dickinson nagrał z Samsonem dwa albumy – Head On w 1980 i Shock Tactics w 1981. Pseudonim wokalisty widnieje także na okładce płyty Survivors z 1979, lecz w rzeczywistości Dickinson nie brał udziału w jej nagraniu.

Klimat w zespole Samson pozostawiał wiele do życzenia – chodziło m.in. o duże ilości narkotyków, którymi Bruce się brzydził. Wtedy skontaktował się z Dickinsonem Steve Harris – basista i lider zespołu Iron Maiden. Zaproponował mu zajęcie miejsca Paula Di’Anno, wokalisty z którym nagrali 2 poprzednie płyty. Dickinson zgodził się bez dłuższego namysłu, jako że już wcześniej planował odejście z Samsona i chętnie widział siebie wtedy jako członka zespołu Iron Maiden.

Już po pierwszym albumie nagranym z Dickinsonem w 1982, The Number of the Beast, zespół zyskał sporą popularność, a wokaliście nadano przydomek „Syreny Alarmowej”.

thumb|180px|Bruce Dickinson, 1982 Po 10 latach spędzonych wspólnie z Iron Maiden, Dickinson zaczął na poważnie myśleć o karierze solowej. Jeszcze podczas pobytu w zespole wydał 2 albumy (z późniejszym gitarzystą Maiden – Janickiem Gersem), które jednak nie odniosły wielkiego sukcesu. Mimo to, w 1993, po nagraniu albumu Fear of the Dark, Bruce Dickinson opuścił szeregi Iron Maiden, a jego miejsce zajął Blaze Bayley, grający wcześniej w formacji Wolfsbane.

W latach 90. Dickinson oddał się rozwijaniu swoich licznych pasji – m.in. szermierce i nauce pilotażu. Napisał także kilka książek i scenariuszy – najsławniejsza książka to „Przygody Lorda Ślizgacza” (The Adventures of Lord Iffy Boatrace). Po krótkim czasie powrócił do tworzenia muzyki – wydał dwa solowe, uznane, albumy metalowe: Accident of Birth i The Chemical Wedding (z byłym gitarzystą Maiden – Adrianem Smithem). Wydanie płyt połączono z koncertami uwieńczonymi nagraniem koncertowej płyty Scream for Me Brazil.

W grudniu 1994 zagrał koncert w oblężonym Sarajewie. 24 lata później został za to wyróżniony tytułem honorowego obywatela miasta.

Na początku 1999, do Dickinsona dotarła informacja o tym, że jego były zespół jest na granicy rozpadu z powodu braku wokalisty. Przyczyną tego były problemy głosowe ówczesnego wokalisty zespołu. Rod Smallwood – menedżer Iron Maiden – dowiedział się, że Dickinson rozważa powrót, więc postanowił z nim o tym porozmawiać. Dickinson zgodził się, ale postawił jeden warunek – Adrian Smith miał wrócić razem z nim. Zespół obawiał się wyzwania, jakie stanowiło przyjęcie trzeciego gitarzysty, jednak szybko okazało się, że nie stwarza to problemów. Zespół wraz z Dickinsonem powrócił na wyżyny swojej popularności w 2000, po wydaniu albumu Brave New World.

W tym samym roku Bruce Dickinson wystąpił gościnnie na płycie Resurrection solowego projektu Roba Halforda (wokalisty Judas Priest) – HALFORD. Wokalista zaśpiewał z Halfordem utwór „The One You Love To Hate”.

W 2005 ukazała się kolejna solowa płyta Dickinsona, Tyranny of Souls. Singel „Afterglow of Rangnarok” pilotował siódmy studyjny album artysty, zatytułowany The Mandrake Project. Dickinson ogłosił trasę koncertową promującą wydawnictwo. Przypadała ona na okres kwiecień – lipiec 2024 i obejmowała Wielka Brytanię, Europę oraz Amerykę Południową. Utwór „Navigate the Seas of the Sun” autorstwa muzyka, zamieszczono w soundtracku to filmu „Seas of the Sun – The Story of Cluster” wyprodukowanego przez Space Rocks dla European Space Agency.

Zespół Bruce’a Dickinsona

Muzycy koncertowi

Działalność pozamuzyczna Oprócz kariery wokalnej, Bruce Dickinson był także prezenterem radiowym i telewizyjnym – wystąpił m.in. w kilku programach na kanale Discovery, a także prowadził własną, autorską audycję w radiu BBC.

Bruce Dickinson, w chwilach wolnych od koncertowania z Iron Maiden, pracuje jako etatowy pilot 230-miejscowych samolotów pasażerskich Boeing 757 w brytyjskich liniach lotniczych Astraeus Airlines (Astraeus). Kapitan Dickinson gościł w Polsce 24 grudnia 2007 – przyleciał na podkrakowskie lotnisko Balice rejsem British Airways.

Dickinson ma na swoim koncie epizodyczną rolę wokalisty w filmie Demon (1981). Nie uczestniczył jednak w zdjęciach, a jedynie wykorzystano fragmenty nagrania zarejestrowanego wcześniej przez grupę Samson – Biceps of Steel. Muzyk pojawił się także gościnnie w serialu The Paradise Club.

W 2000 Dickinson ukończył pisanie scenariusza do filmu Chemical Wedding w reżyserii Juliana Doyle’a. Wystąpił w filmie jako odźwierny. Premiera filmu odbyła się 30 maja 2008.

Od połowy 2012 współzałożyciel i właściciel firmy Cardiff Aviation zajmującej się serwisowaniem samolotów pasażerskich. Począwszy od 2011 artysta udziela się jako prelegent – specjalista od marketingu w biznesie, na różnego rodzaju konwentach biznesowych w różnych miejscach świata. 17 listopada 2016 wystąpił jako gość specjalny Kongresu 590 w podkarpackiej Jasionce. Impreza zgromadziła ponad 2000 przedstawicieli świata biznesu, w tym przedstawicieli polskiego rządu, wśród nich znaleźli się: Prezydent RP Andrzej Duda, Premier Beata Szydło oraz wicepremier Mateusz Morawiecki.

Nagrody, wyróżnienia, tytuły Na przestrzeni kilkudziesięciu lat kariery, Bruce Dickinson odnosił sukcesy na wielu płaszczyznach działalności muzycznej, managerskiej, estradowej, sportowej, naukowej, literackiej, filmowej żeby wymienić tylko te najważniejsze. Jako frontman jednego z największych zespołów metalowych w historii (Iron Maiden) został laureatem niezliczonych wyróżnień, zaś jego działalność indywidualna została uhonorowana rozmaitymi nagrodami oraz tytułami. Niniejsze zestawienie przynosi wybór najważniejszych wyróżnień, które przypadły w udziale frontmanowi Iron Maiden.

Książki Bruce’a Dickinsona Przygody Lorda Ślizgacza (The Adventures of Lord Iffy Boatrace – 1990, wyd. polskie 1992) Pozycja na misjonarza (The Missionary Position (1992)) Bruce Dickinson. Autobiografia (What Does This Button Do? (2017))

Dyskografia

Albumy solowe Rok Tytuł Pozycja na liście FRA AUT CHE USA DEU SWE FIN JPN NLD GBR POL1990 Tattooed Millionaire Data: 8 maja 1990 Wydawca: EMI – – 35 100 – 33 – – – 14 –1994 Balls to Picasso Data: 3 czerwca 1994 Wydawca: EMI – 26 29 185 46 8 25 – 82 21 –1996 Skunkworks Data: 19 lutego 1996 Wydawca: Raw Power – – – – – 40 14 69 – 41 –1997 Accident of Birth Data: 3 czerwca 1997 Wydawca: CMC International – – – – 52 46 13 30 93 53 –1998 The Chemical Wedding Data: 15 września 1998 Wydawca: Air Raid – – – – 41 31 22 64 – 55 –1999 Scream for Me Brazil Data: 2 października 1999 Wydawca: Sanctuary Records – – – – – – – – – – –2001 The Best of Bruce Dickinson Data: 24 września 2001 Wydawca: Metal-Is Records – – – – 72 42 6 – – – –2005 Tyranny of Souls Data: 24 maja 2005 Wydawca: Mayan Records 101 58 73 180 39 10 10 75 96 50 172024 The Mandrake Project Data: 1 marca 2024 Wydawca: BMG Records 10 1 2 176 1 1 2 – 6 3 2 „–” pozycja nie była notowana. Ścieżki dźwiękowe Rok Tytuł Utwór1989 Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów „Bring Your Daughter… to the Slaughter”1997Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm „(I Want to Be) Elected”1998Narzeczona Laleczki Chucky „Trumpets of Jericho” Kompilacje różnych wykonawców Rok Tytuł Utwór1989Rock aid Armenia: The Earthquake Album „Smoke on the Water”1994Nativity In Black: A Tribute to Black Sabbath „Sabbath Bloody Sabbath”1998Extreme Championship Wrestling Compilation – Extreme Music „The Zoo”1998Humanary Stew: A tribute to Alice Cooper „Black Widow” Single Rok Tytuł Pozycja na liście Album UK1989 „Bring Your Daughter...to the Slaughter” –Koszmar z ulicy Wiązów 5:Dziecko snów 1990 „Zulu Lulu Single” – Tattooed Millionaire „Tattooed Millionaire” 18 „All the Young Dudes” 23 „Dive Dive Dive” – „Born in 58" – – 1994 „Cyclops” – Balls to Picasso „Tears of the Dragon” 28 „Shoot All the Clowns” 371995 „Sacred Cowboys” – 1996 „Inertia” – Skunkworks „Back from the Edge” 68 „Solar Confinement” – 1997 „Accident of Birth” 54 Accident of Birth „Man of Sorrows” –1998 „Killing Floor” –The Chemical Wedding2001 „Broken” –The Best of Bruce Dickinson2005 „Abduction” –Tyranny of Souls „–” pozycja nie była notowana. Inne Rok Tytuł1979Samson – Survivors1980Speed – Man in the Street1981Samson – Shock Tactics1998Samson – Head On1984Xero – Cutting Loose (EP) (gościnnie)1990Rock Aid Armenia – Smoke on the Water1990 Samson – Live at Reading 19811994 Godspeed – Sabbath Bloody Sabbath2000 Ayreon – Universal Migrator Part 2: Flight of the Migrator (gościnnie)2000Halford – Resurrection (gościnnie)2001Halford – Live Insurrection (gościnnie)2005Tribuzy – Execution (gościnnie)2007Tribuzy – Execution Live Reunion (gościnnie)

Filmografia Metal: A Headbanger’s Journey (2005, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFayden) Global Metal (2008, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFadyen) Heavy Metal Britannia (2010, film dokumentalny, reżyseria: Chris Rodley)

Przypisy

Linki zewnętrzne Bruce Dickinson – Strona oficjalna

Kategoria:Brytyjscy piloci Kategoria:Brytyjscy tekściarze Kategoria:Brytyjscy wokaliści metalowi Kategoria:Członkowie Iron Maiden Kategoria:Honorowi obywatele Sarajewa Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Laureaci Złotej Maliny za najgorszą piosenkę oryginalną Kategoria:Członkowie Rock and Roll Hall of Fame