Plecionka – motyw zdobniczy utworzony ze splecionych, skręconych pasm, linii, wstęg lub wyrób użytkowy w rzemiośle.

Plecionka w architekturze thumb|240px|Plecionka jako element architektoniczny W architekturze plecionka to ciągły ornament złożony z linii, pasów, taśm, listew (plecionka geometryczna), wici z roślin, liści, kwiatów (plecionka roślinna) lub wstęg z głowami i ciałami zwierząt (plecionka zwierzęca). Elementy plecionki przeplatają się w powtarzalnym rytmie skomplikowanych układów. Motyw plecionki powszechny był w sztuce Bliskiego Wschodu (od III wieku p.n.e.), a w Europie zwłaszcza w okresie wczesnego średniowiecza. Największą popularność zyskała w architekturze romańskiej, gdzie wykorzystywano ją do dekoracji kolumn, fryzów ściennych itp. Plecionka w rzemiośle Wyrób z ponakładanych na siebie w określonym porządku włókien (łyka, wikliny, rafii, słomy). Produkt rzemiosła zwanego plecionkarstwem. Plecionki znane były już od czasów prehistorycznych, zarówno w wyrobach użytkowych (kosze, liny, maty), jak i artystycznych.

thumb|240px|Naczynie owalne z Korca, koniec XVIII wieku, Muzeum Narodowe w Sztokholmie Plecionka w innych dziedzinach twórczości plastycznej Plecionka stosowana była także w innych dziedzinach twórczości plastycznej m.in. malarstwie miniaturowym, w mozaikach, złotnictwie, ceramice, jako element zdobniczy tkanin, rękopisów. Najbardziej popularna była w sztuce islamu m.in. w dekoracjach ściennych, mozaikach, kratach okiennych, ceramice. Powszechnie występowała wśród ludów germańskich i celtyckich we wczesnym średniowieczu), gdzie ornament ten był wykorzystywany w iluminowanych manuskryptach, zdobił kamienne krzyże. Plecionka jako element dekoracyjny wykorzystywana jest także w czasach współczesnych.

Zobacz też

plecionkarstwo triquetra plecionka (wędkarstwo)

Przypisy Sztuka świata. T. 18. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, . Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1979, . Nowa encyklopedia PWN. T. 4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974.

Kategoria:Ornamenty Kategoria:Zdobnictwo