Język wandalski – wymarły język z wschodniej podgrupy języków germańskich. Blisko spokrewniony z językiem gockim. Używany przez Wandalów w południowej Hiszpanii i Afryce Północnej.
Źródła wandalskiego są bardzo ubogie. Znana jest niewielka liczba imion pochodzących z tego języka. Pewne ślady można też napotkać w dialekcie andaluzyjskim języka hiszpańskiego.
W łacińskim poemacie z 390 r. pojawia się fragment w języku wandalskim:Inter "eils" Goticum "scapia matzia ia drincan!" non audet quisquam dignos edicere versus (The ‘Vandal’ Epigram), Gdy Goci zaczną wrzeszczeć: Eils! Skapia matzia ia drinkan! O, jakże trudno wtedy układać dostojną poezję! (tłum. Zygmunt Kubiak, Literatura Greków i Rzymian).
eils [...] scapia matzia ia drincan!
Fragment ten można porównać do gockiego zdania hails! skapjam matjan jah drigkan! („Bądźcie pozdrowieni! Pozwólcie nam wziąć trochę jedzenia i picia!”)
Przypisy
Kategoria:Języki wschodniogermańskie Kategoria:Języki starożytne wandalski