Paweł Wołoszyn (biał. Павал Валошын; ur. 28 czerwca 1891 w Harkawiczach, zm. 1937 w Sandarmoch) – białoruski działacz polityczny, w latach 1923–1927 poseł na Sejm I kadencji.
Życiorys Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował na poczcie jako telegrafista. W latach 1913–1917 odbywał służbę w wojsku rosyjskim. Później został eserowcem (członkiem Partii Socjalistów Rewolucjonistów), następnie wybrał Białoruską Partię Socjaldemokratyczną.
W latach 1923–1927 sprawował mandat posła na Sejm wybrano go z listy Bloku Mniejszości Narodowych. Wszedł do sejmu na miejsce posła Kalinowskiego, którego mandat unieważniono. Współzałożyciel (1925) i członek KC Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady i jej aktywista, zdobył popularność jako mówca wiecowy. Od 1926 równolegle członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. W 1927 został aresztowany i skazany w procesie Hromady na 12 lat więzienia. W drodze wymiany więźniów politycznych od 1932 w ZSRR, aresztowany w 1933. W 1937 rozstrzelany na uroczysku Sandarmoch w Karelii.
Bibliografia Kto był kim w II RP wyd. 1994, s. 476-477 (oprac. Czeslaw Brzoza)
Kategoria:Białoruscy parlamentarzyści II Rzeczypospolitej Kategoria:Białoruskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1937