Deifikacja (łac. deificatio; deus „bóg”, facere „czynić”) – ubóstwienie, przypisanie cech boskich temu, co bogiem nie jest, a następnie uprawienie kultu ubóstwionej istoty lub rzeczy.
W mistycyzmie pojęcie to związane jest m.in. z przebóstwieniem.
Odmiany Antropolatria – uprawienie kultu, oddawanie czci wobec ludzi Apoteoza – antropolatria wobec założycieli albo przywódców religijnych lub innych wybitnych osobistości czy autorytetów (najsławniejszym przykładem jest osoba Jezusa Chrystusa) Statolatria – deifikacja władcy lub władz państwowej (będącego lub będącej wcieleniem czy przedstawicielem bóstwa) Fetyszyzm – deifikacja dotycząca przedmiotów materialnych (fetyszy) poprzez przypisanie im mocy nadprzyrodzonych czy nadnaturalnych lub określenie ich jako miejsca przebywania duchów zmarłych albo bóstw Astrolatria – fetyszyzm ciał niebieskich Zoolatria (animalizm) – deifikacja wobec zwierząt
Zobacz też
kult jednostki kulty cargo półbóg
Bibliografia
T. Chodzidło, Antropolatria, EK I 678–679 T. Chodzidło, Astrolatria, EK I 1009–1010. J. Sekulski, Apoteoza, EK I 837 J. A. Kłoczowski, Człowiek–bogiem człowieka. Filozoficzny kontekst rozumienia religii w „Istocie chrześcijaństwa” Ludwika Feuerbacha, Lb 1979 H. Zimon, Deifikacja, EK III 1103 M. Neusch, Au sources de l’athéisme contemporain, P 1977 (U źródeł współczesnego ateizmu, P 1980) J. Wecławik, Fetysz, EK V 152 H. Zimon, Fetyszyzm, EK V 153 É. Gilson, Bóg i ateizm, Kr 1996 Z. J. Zdybicka, Ateizm, PEF I 371–390.