Spółgłoska miękkopodniebienna lub welarna – spółgłoska, której wymowa polega na zbliżeniu języka do podniebienia miękkiego (). Takie głoski są bardzo rozpowszechnione – występują właściwie we wszystkich językach ludzkich. Wiele języków ma również labializowane i palatalizowane warianty spółgłosek welarnych.
Zapis IPA Międzynarodowy alfabet fonetyczny pozwala na rozróżnienie następujących spółgłosek miękkopodniebiennych:
[] – jak w polskim wyrazie kamień [] – jak w polskim gad [] – w polskim wyrazie bank [] [] – polskie ch w chata [] – np. w arabskim wyrazie Maghreb [] – np. w irlandzkim wyrazie naoi „dziewięć” [] [] – „niesylabiczne u” w wyrazie auto lub angielskie w w weekend
Kategoria:Miejsce artykulacji