Torpedo Squadron Eight (VT-8) – 8. Eskadra Torpedowa United States Navy w składzie grupy lotniczej lotniskowca USS „Hornet” (CV-8). Dywizjon został przydzielony na okręt krótko po przyjęciu lotniskowca do służby w październiku 1941 i pozostał na Pacyfiku po zatopieniu okrętu w bitwie koło wysp Santa Cruz w październiku 1942.
Pierwszą walkę VT-8 stoczył podczas bitwy pod Midway (4 czerwca 1942). Eskadra wyposażona była wówczas w samoloty Douglas TBD Devastator. Wszystkie 15 maszyn eskadry zostało zestrzelonych w czasie nieeskortowanego przez myśliwce ataku torpedowego na 4 japońskie lotniskowce. Nie zniszczono podczas tego ataku żadnego samolotu wroga, ani żaden lotniskowiec nie został trafiony podczas tego ataku torpedą.
Wszyscy członkowie załóg VT-8, którzy tego dnia wystartowali z lotniskowca, polegli, z wyjątkiem chor. George'a GayaWydostał się z tonącego samolotu i ukrywał się w wodzie pod kamizelką ratunkową. Dodatkowo sześć nowych i nowocześniejszych samolotów bombowo-torpedowych Grumman TBF Avenger startowało z Wyspy Midway. Z ich załóg przeżyły 2 osoby: chor. Albert K. Earnest i radioop. Harry Ferrier.
Eskadra została odznaczona Presidential Unit Citation.
Historia Eksadra VT8 została sformowana 23 grudnia 1941 roku w Norfok w Wirginii wraz z utworzeniem Hornet Air Group lotniskowca USS „Hornet” (CV-8), dowództwo eskadry objął wówczas kmdr ppor. John WaldronRose Lisle: The Ship, s. 15–19. Po zakończeniu rajdu Doolittle’a, eskadra wzięła wraz ze swoim okrętem udział w bitwie pod Midway, gdzie wraz z resztą swojej grupy lotniczej, wysłana została przez dowodzacego okrętem kmdr Marca Mitschera w „lot donikąd”. W akcie niesubordynacji wobec błędnych jego zdaniem rozkazów, kmdr Waldron odłaczył swoją eskadrę od reszty grupy uderzeniowej „Horneta” i lecąc na południe, trafił wprost na japoński zespół lotniskowców Kidō-butai admirała Chūichi NagumoRose Lisle: The Ship, s. 125–130.Mark Stille: Pacific Carrier War, s. 129..
W samotnym ataku bez eskorty myśliwskiej, eskadra VT-8 została całkowicie zniszczona przez japońskie samoloty myśliwskie, ze śmiercią wszystkich lotników eskadry z wyjątkiem chor. George'a GayaRose Lisle: The Ship, s. 131–136..
Lista poległych kmdr. por. John Waldron por. Raymond A. Moore por. James C. Owens, Jr. ppor. George M. Campbell ppor. John P. Gray ppor. Jeff D. Woodson chor. William W. Abercrombie chor. William W. Creamer chor. Harold J. Ellison chor. William R. Evans chor. Henry R. Kenyon chor. Ulvert M. Moore chor. Grant W. Teats Robert B. Miles, (pilot, ang. Aviation PilotNie posiada odpowiednika w Wojsku Polskim) Horace F. Dobbs, st.radioop. Amelio Maffei, radioop. Tom H. Pettry, radioop. Otway D. Creasy, mł.radioop. Ross H. Bibb, mł.radioop. Darwin L. Clark, radioop. Ronald J. Fisher, radioop. Hollis Martin, radioop. Bernerd P. Phelps, radioop. Aswell L. Picou, mar. Francis S. Polston, mar. Max A. Calkins, radioop. George A. Field, radioop. Robert Kingsbury Huntington, radioop. William F. Sawhill, radioop.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia wojskowości Kategoria:Eskadry lotnicze US Navy Kategoria:Ugrupowania wojskowe i jednostki uczestniczące w wojnie na Pacyfiku