Analgosedacja – jedna z form znieczulenia, polegająca na jednoczesnym zastosowaniu leków o działaniu uspokajającym i nasennym (sedacja) oraz leków o działaniu przeciwbólowym (analgezja). Stosowana przy bolesnych zabiegach diagnostycznych oraz w intensywnej terapii.
W warunkach ambulatoryjnych do analgosedacji używa się: leków uspokajających – benzodiazepiny (np. midazolam), anestetyków wziewnych, anestetyków dożylnych (np. ketamina, propofol), leków przeciwbólowych – opioidy (np. remifentanyl), NLPZ, metamizol.
Ze względu na cel uzyskiwania różnych efektów klinicznych analgosedację dzieli się na: analgosedację minimalną, w trakcie której zniesiony jest lęk, zachowana jest prawidłowa odpowiedź na polecenia słowne, analgosedację umiarkowaną, ze wzmożoną sennością oraz próbą prawidłowej odpowiedzi na pojedyncze bodźce słowne lub dotykowe, analgosedację głęboką, w której pacjent śpi, zachowane są próby prawidłowej odpowiedzi na powtarzane bodźce dotykowe lub ból, znieczulenie ogólne, w czasie którego pacjent śpi, brak reakcji na bodźce bólowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Anestezjologia