Carl Gustaf Rehnskiöld (ur. 6 sierpnia 1651 w Stralsundzie, zm. 29 stycznia 1722 w Läggesta) – szwedzki feldmarszałek walczący w wielkiej wojnie północnej pod Karolem XII. Twórca serii wielkich zwycięstw (m.in. bitwa pod Narwą 1700, bitwa pod Kliszowem 1702, bitwa pod Wschową 1706). Po klęsce pod Połtawą w 1709 dostał się do rosyjskiej niewoli. Uwolniony w 1718 roku, wycofał się z życia publicznego.

Życiorys Dorastał na Pomorzu Szwedzkim i studiował na Uniwersytecie w Lund pod kierunkiem filozofa Samuela von Pufendorfa. W 1673 roku wstąpił do armii szwedzkiej i z wyróżnieniem brał udział w bitwach pod Halmstad, Lund oraz Landskroną podczas wojny skańskiej; w tym okresie awansował na stopień podpułkownika i objął funkcję adiutanta generalnego. Po zakończeniu działań wojennych dowodził kilkoma pułkami, pełnił funkcję obserwatora i nauczyciela księcia Fryderyka IV podczas wojny dziewięcioletniej, a także sprawował urząd gubernatora generalnego Skanii.

W czasie wielkiej wojny północnej był prawą ręką Karola XII w zakresie organizacji operacyjnej armii szwedzkiej; opracował plany desantu pod Humlebæk oraz bitew pod Narwą, Dźwiną i Kliszowem. W 1706 roku, dowodząc samodzielną armią, odniósł zdecydowane zwycięstwo nad siłami sasko-rosyjskimi pod wodzą feldmarszałka Schulenburga. W uznaniu zasług otrzymał stopień feldmarszałka oraz tytuł hrabiego. Podczas kampanii Karola XII przeciwko Rosji dowodził w bitwie pod Hołowczynem oraz podczas oblężenia Wepryka, gdzie został ciężko ranny. Gdy Karol XII został wyłączony z dowodzenia wskutek postrzału, Rehnskiöld zastąpił go na stanowisku naczelnego dowódcy armii szwedzkiej w bitwie pod Połtawą (1709), zakończonej druzgocącą klęską Szwedów.

Po bitwie Rehnskiöld dostał się do rosyjskiej niewoli; lata te spędził u boku hrabiego Carla Pipera, prowadząc w Moskwie biuro organizacyjne niosące pomoc innym szwedzkim jeńcom. Został zwolniony w ramach wymiany jeńców w 1718 roku i dotarł pod twierdzę Fredriksten tuż przed śmiercią Karola XII, który zginął od kuli. Następnie pełnił funkcję dowódcy w zachodniej Szwecji; zmarł w 1722 roku, cierpiąc z powodu dawnej rany odłamkowej.

Linki zewnętrzne Biogram Carla Gustafa Rehnskiölda na Historiesajten Artykuł o Carlu Gustafie Rehnskiöldzie w piśmie Populär Historia 4/2002

Kategoria:Szwedzcy marszałkowie polni Kategoria:Uczestnicy III wojny północnej (strona szwedzka) Kategoria:Urodzeni w 1651 Kategoria:Zmarli w 1722