Złotokret zwyczajny, złotokret (Chrysochloris asiatica) – gatunek ssaka z podrodziny złotokretów (Chrysochlorinae) w obrębie rodziny złotokretowatych (Chrysochloridae).
Nazewnictwo W polskiej literaturze zoologicznej gatunek Chrysochloris asiatica był oznaczany nazwą „złotokret”. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę „złotokret zwyczajny”, rezerwując nazwę „złotokret” dla rodzaju tych ssaków.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Talpa asiatica. Miejsce typowe wedługo oryginalnego opisu zostało błędnie opisane jako „Syberia” (); uściślone do Przylądka Dobrej Nadziei, w Południowej Afryce. Holotyp pochodzi ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie (sygnatura BMNH 67.4.12.564), wcześniej należał do kolekcji Lidth de Jeude którą przedstawieł w swoim dziele Albertus Seba, na którego to tekście oparł swój oryginalny opis Linneusz.
We wcześniejszych opracowaniach rozpoznano do dziesięciu podgatunków, ale geograficzne zróżnicowanie wielkości i koloru sierści wydaje się być ekoklinalne.
Gatunek monotypowy.
Etymologia Chrysochloris: khrusos ‘złoto’; χλωρος khlōros ‘zielony, zielono-żółty’. asiatica: ‘azjatycki’, od gr. Ασιατικος Asiatikos ‘azjatycki’, od Ασια Asia ‘Azja’.
Zasięg występowania Złotokret zwyczajny występuje endemicznie w zachodniej Południowej Afryki w Prowincji Przylądkowej Północnej i Prowincji Przylądkowej Zachodniej.
Morfologia Długość ciała samic 94–114 mm, samców 100–115 mm, długość tylnej stopy samic 11–14 mm, samców 9–14 mm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała. Ubarwienie ciemnobrązowe z metalicznym połyskiem. Ciało cylindryczne, szczątkowy ogon, brak małżowin usznych, przednie kończyny z dwoma długimi pazurami, przystosowane do kopania podziemnych korytarzy.
Ekologia Żywi się bezkręgowcami. Złotokret żyje pod ziemią w wykopanych przez siebie korytarzach. W poszukiwaniu pokarmu drąży korytarze tuż pod powierzchnią ziemi, odpoczywa w głębszych tunelach.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( ‘najmniejszej troski’).
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Złotokretowate Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza