Maciej Marek Sysło (ur. 3 listopada 1945 w Tarnowie) – polski matematyk i informatyk, profesor nauk matematycznych, nauczyciel akademicki, specjalność naukowa: teoria grafów, matematyka dyskretna, algorytmika, optymalizacja, dydaktyka informatyki.
Życiorys Kariera akademicka Studia matematyczne ze specjalnością metody numeryczne (1963–1968) na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Na tej uczelni kolejno uzyskał stopień naukowy doktora (1973), habilitację (1980) oraz tytuł profesora nauk matematycznych (1991). Od 1968 pracował w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, a od 1975 do 2016 w Instytucie Informatyki, gdzie w latach 1984–1996 był dyrektorem Instytutu. W latach 2003–2004 był członkiem Polskiej Komisji Akredytacyjnej.
W tym okresie przebywał na stypendiach: na Uniwersytecie Tokijskim (1974–1976), Fundacji Humboldta i Uniwersytecie w Bonn (1982–1984), Berlin (1989) oraz Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Oregonu (1996–1997). Był profesorem wizytującym: w Washington State University (czerwiec 1979, maj–sierpień 1980, 1981–1982), na Uniwersytecie w Kopenhadze (wrzesień 1987, luty 1992) oraz na Uniwersytecie w Groningen (listopad 1991–luty 1992).
W latach 1970–1990 uczestniczył w projektach przemysłowych, dotyczących optymalizacji i komputeryzacji procesów decyzyjnych i produkcyjnych, m.in. w hucie w Ostrowcu Świętokrzyskim, w fabryce obrabiarek w Kuźni Raciborskiej i w zakładach szyb samochodowych Flach Glass w Gelsenkirchen (Niemcy), a także przy optymalizacji kampanii cukrowniczych w Polsce.
W latach 2005–2018 był profesorem zwyczajnym na Wydziale Matematyki i Informatyki w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika (UMK) w Toruniu. Od 2018 jest profesorem zwyczajnym w Warszawskiej Wyższej Szkole Informatyki (WWSI).
Działalność na rzecz edukacji informatycznej Od połowy lat 1980 uczestniczy w popularyzacji i kształtowaniu powszechnej edukacji informatycznej na wszystkich szczeblach kształcenia: od szkoły podstawowej po uczelnie wyższe. Jest autorem kolejnych podstaw programowych przedmiotów informatycznych dla szkół.
W Instytucie Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego, a następnie na Wydziale Matematyki i Informatyki UMK w Toruniu, gdzie kierował Zakładem Metodyki Nauczania Informatyki i Technologii Informacyjnej, zorganizował i prowadził ośrodek kształcenia i doskonalenia nauczycieli w zakresie informatyki i technik informacyjnych. W latach 1985–2005 zorganizował kilkadziesiąt studiów podyplomowych dla nauczycieli. W 1993 wspólnie z Ogólnopolską Fundacją Edukacji Komputerowej zainicjował w MEN ogólnopolskie szkolenia informatyczne dla nauczycieli. W latach 2009–2012 kierował merytorycznie projektem Informatyka+ w Warszawskiej Wyższej Szkole Informatyki. W 2011 stworzył koncepcję Dolnośląskiej e-Szkoły, jako środowiska dla kształcenia się uczniów i pracy nauczycieli, w tym dla uczniów o specjalnych potrzebach w ramach Fundacji Promyk Słońca.
Organizator konferencji poświęconych perspektywom edukacji informatycznej w szkołach: w latach 1985–2004 był głównym organizatorem 17 z 20 konferencji Informatyka w Szkole, od 2004 jest członkiem komitetu naukowego i organizacyjnego Konferencji Informatyka w Edukacji, w 2008 był organizatorem International Conference on Informatics in Schools: Situation, Evolution, and Perspectives (ISSEP) odbywającej się w Toruniu, w 2013 był organizatorem 10th IFIP World Conference on Computers in Education odbywającej się w Toruniu.
Współorganizator konkursów i olimpiad informatycznych: członek Komitetu Głównego Olimpiady Informatycznej (od 1994), przewodniczący Komitetu Głównego Olimpiady Informatycznej Juniorów (2019 – 2024), współorganizator w Polsce międzynarodowego konkursu informatycznego Bóbr, partner i tłumacz w inicjatywie Code.org (od 2013), partner i tłumacz zasobów mikrokontrolera edukacyjnego BBC Micro:bit (od 2014).
Funkcje z wyboru w gremiach zajmujących się edukacją informatyczną: przedstawiciel Polski w IFIP Technical Committee 3 on Education (2001–2024), członek Rady ds. Informatyzacji Edukacji (wcześniej Rady ds. Edukacji Informatycznej i Medialnej) przy MEN (od 2002), członek Rady Programowej przy Centralnej Komisji Egzaminacyjnej (2003–2005), ekspert w Informatics for All Coalition (ACM Europe, CEPIS, Informatics Europe) (od 2018), członek Commission expert group for the development of guidelines on high-quality informatics, EU (od 2024).
Życie prywatne Żonaty, dwóch synów: Tomasz (1973) – absolwent informatyki (Uniwersytet Wrocławski) i Akademii Sztuk Pięknych (we Wrocławiu), Bartosz (1985) – absolwent prawa (Uniwersytet Wrocławski).
Hobby Kolekcjoner mechanicznych maszyn do pisania i do liczenia, m.in. jednej z kilkunastu replik pierwszego kalkulatora maszyny Schickarda i jednej z dwóch w świecie replik maszyny Słonimskiego. Popularyzuje historię informatyki na spotkaniach dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz organizuje wystawy swoich maszyn: WMiI UMK, Toruń (sierpień 2008, lipiec 2013); Muzeum UJ, Kraków (wrzesień – listopad 2019); Muzeum Dawnego Kupiectwa, Świdnica (luty – czerwiec 2020).
Publikacje Autor ponad 150 prac naukowych z zakresu teorii grafów, matematyki dyskretnej, informatyki. Na podstawie wspólnej pracy z zespołem G.W. PEck ma Liczbę Erdösa równą 1. Jest też autorem publikacji dotyczących edukacji informatycznej oraz dydaktyki informatyki.
wsp.: J. Kucharczyk, Algorytmy optymalizacji w języku Algol 60, PWN, 1975; wsp.: N.Deo, J.S. Kowalik, Discrete Optimization Algorithms with Pascal Programs, Prentice Hall, 1983, . Elementy informatyki, Tom 1–3, PWN, Warszawa 1988–1998, . Algorytmy optymalizacji dyskretnej z programami w języku Pascal, wydanie 3, PWN Warszawa, 1999, . Algorytmy, WSiP 1997,, wydanie zmienione Helion 2016, . Piramidy, szyszki i inne konstrukcje algorytmiczne, WSiP 1998, ,wydanie zmienione Helion 2015, . Podręczniki szkolne do nauczania przedmiotów Technologia informacyjna i informatyka. Kierunki rozwoju edukacji wspieranej technologią. Nowe technologie w edukacji. Propozycja strategii i planu działania na lata 2014–2020; Wydawca: Rada ds.Informatyzacji Edukacji przy Ministrze Edukacji Narodowej, 2018.
Wyróżnienia i nagrody Nagroda Naczelnej Organizacji Technicznej za pracę magisterską (1968), Nagroda im. Hugona Steinhausa (1986), Nagrody zespołowe MEN za pakiety oprogramowania i zestawy podręczników do informatyki (1993, 1998, 2002), Nagroda im. Marka Cara za zaangażowanie w problemy edukacji informatycznej (2010), Informatics Europe 2013 Best Practices in Education Award (2013), IFIP Outstanding Service Award (2014), Medal 70-lecia Polskiej Informatyki – przyznany przez Kapitułę Polskiego Towarzystwa Informatycznego (2018).
Przypisy
Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Polscy informatycy Kategoria:Laureaci nagrody im. Marka Cara Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Polscy stypendyści Fulbrighta Kategoria:Laureaci Nagrody im. Hugona Steinhausa