Rozmieszczanie wojsk – rodzaj pomocniczych działań taktycznych. To stacjonowanie wojsk w garnizonach oraz pobyt w rejonach ześrodkowania (wyjściowych, odpoczynku) z zachowaniem odpowiedniego stopnia (poziomu) gotowości bojowej.

Charakterystyka Aby wojska mogły efektywnie walczyć, muszą odpoczywać, uzupełniać środki materiałowe i stany osobowe i mieć wydzielony czas i miejsce na przygotowanie się do walki. Zajęcie rejonów ześrodkowania może nastąpić po wyjściu wojsk garnizonów do rejonów alarmowych, po przemieszczeniu w strefę działań bojowych, gdy nie przewiduje się ich wejścia do walki bezpośrednio z marszu; po wyjściu z walki w celu odtworzenia zdolności bojowej; po przeprowadzonych manewrach, mających na celu przegrupowanie sił. Rozmieszczenie poprzedzone jest zawsze przemieszczeniem wojsk. Planując przemieszczanie, powinno się także planować rejony odpoczynków oraz koncentracji po jego zakończeniu.

Wojska rozmieszcza się w sposób umożliwiający zorganizowanie obrony i ochrony oraz wykonanie manewru. Teren przewidziany do rozmieszczania wojsk powinien umożliwiać maskowanie, posiadać dogodne warunki odpoczynku wojsk, być bezpiecznym pod względem sanitarnym i epidemiologicznym. Znajdować się tam powinna odpowiednia liczba dróg manewru.Nie rozmieszcza się wojsk w pobliżu obiektów, które mogą stanowić cele uderzeń przeciwnika.

Wojska w rejonach ześrodkowania zachowują gotowość do odparcia napadu przeciwnika naziemnego i powietrznego oraz do szybkiego i skrytego opuszczenia rejonu.

Podział rejonów rozmieszczenia W okresie pokoju wojska stacjonują w garnizonach. W przypadku zagrożenia, wojny lub na polecenie przełożonych jednostki wojskowe mogą zajmować rejony ześrodkowania, w których przygotowują się do dalszych działań. Są to: rejony wyjściowe czyli obszar zajmowany bezpośrednio przed podjęciem walki. Służy do odtworzenia zdolności bojowej i przygotowaniu do podjęcia kolejnych działań. Jest położony blisko linii styczności z przeciwnikiem. rejony koncentracji czyli teren, na którym tworzy większe zgrupowania wojsk na stosunkowo niewielkim obszarze. rejony odpoczynku czyli miejsce, w którym oddziały regenerują siły, uzupełniają środki materiałowe, dokonują niezbędnych napraw czy też spożywają posiłki. Ubezpieczenie rejonu stanowią dotychczasowe ubezpieczenia marszowe. rejony wyczekiwania czyli teren zajmowany przez oddział bezpośrednio przed załadowaniem na środki transportu. Wyznacza się je od 3 do 5 km od stacji załadowczych. rejony załadowania czyli teren, na którym pododdziały ładują się na środki transportu wykonujących przewóz. Zwykle jest to stacja kolejowa, lotnisko, lądowisko lub port. W jednym rejonie może występować kilka punktów załadowczych. rejony alarmowe czyli teren, który zajmują wojska po ogłoszeniu alarmu i wyjściu z miejsca stałej dyslokacji. Rejony ześrodkowania zapewnić muszą skryte rozmieszczanie oddziałów, obronę przed środkami rażenia, szybką zbiórkę i wykonanie manewru, dogodne warunki odpoczynku żołnierzy, dobre warunki sanitarno-epidemiczne, źródła wody oraz dogodne drogi dla ruchu wojsk i środków walk. Do maskowania wykorzystuje się fałdy terenowe, lasy, zagajniki, mniejsze miejscowości.

Zajęcie rejonu Przed rozmieszczaniem wojsk w terenie, szczególnie w rejonach, które zajmował przeciwnik, przeprowadza się rozpoznanie w celu wykrycia ewentualnych grup dywersyjno-rozpoznawczych, wykrycia oznakowania zaminowanych i skażonych odcinków terenowych, określenia przydatności źródeł wody oraz możliwości wykorzystania innych zasobów terenowych. W celu wybrania (ustalenia) rejonów rozmieszczenia oddziałów (pododdziałów) oraz określenia ich przydatności wysyła się grupy rekonesansowe. W skład grup mogą wchodzić oficerowie sztabu, rodzajów wojsk i służb oraz przedstawiciele oddziałów (łącznicy z pododdziałów).

Związkowi taktycznemu (oddziałowi) wyznacza się główny i zapasowy rejon rozmieszczania. Zapasowych rejonów dla oddziałów nie wyznacza się wewnątrz głównego rejonu rozmieszczenia związku taktycznego. Oddziały zajmują rejony w miarę podchodzenia do nich bez zatrzymywanie kolumn na drogach zachowując przy tym planowane ugrupowanie do przyszłych działań. Rozmieszcza się je w pewnym oddaleniu od dróg marszu, w odległościach i odstępach zapewniających bezpieczeństwo w wypadku uderzeń rakietowych, lotnictwa, śmigłowców bojowych czy artylerii przeciwnika. Oddziały przeciwlotnicze rozwija się na obrzeżach rejonu w stałej gotowości do odparcia środków napadu powietrznego. Część pododdziałów przeciwlotniczych organizuje system zasadzek przeciwlotniczych. Stanowiska dowodzenia rozwija się w rejonach zapewniających ciągłość dowodzenia zarówno podczas ich przebywania w rejonie rozmieszczenia, jak też w czasie ich wymarszu z zajmowanego obszaru. Łączność utrzymuje się za pomocą ruchomych i przewodowych środków łączności. Praca środków radiowych jest dozwolona w wypadkach przekazywania sygnałów powiadamiania, ostrzegania i alarmowania oraz do kierowania ogniem środków przeciwlotniczych. Oddziały logistyczne rozmieszcza się w pobliżu dróg dowozu i ewakuacji zapewniając im obronę i ochronę.

Po wejściu wojsk do rejonu rozpoczyna się niezwłocznie rozbudowę fortyfikacyjną. Równolegle z budową obiektów fortyfikacyjnych rozbudowuje się system zapór inżynieryjnych i utrzymuje drogi manewru. Wszelkie prace i wykonywane obiekty dokładnie się maskuje. Wojska rozmieszcza się w pewnym oddaleniu od dróg marszu, w odległościach i odstępach zapewniających bezpieczeństwo i niewielkie prawdopodobieństwo strat w wypadku uderzeń rakietowych, lotnictwa, śmigłowców bojowych oraz artylerii przeciwnika. Oddział i pododdziały przeciwlotnicze rozwija się na obrzeżach rejonu ześrodkowania w stałej gotowości do odparcia środków napadu powietrznego przeciwnika. Stanowiska dowodzenia związku taktycznego (oddziału) rozwija się w rejonach zapewniających ciągłe dowodzenie oddziałami (pododdziałami) zarówno podczas ich przebywania w rejonie rozmieszczenia, jak też w czasie ich wymarszu z zajmowanego obszaru. Jednostki i urządzenia logistyczne rozmieszcza się w pobliżu dróg, zapewniając im obronę i ochronę. Łączność utrzymuje się z oddziałami (pododdziałami) za pomocą ruchomych przewodowych środków łączności. Praca środków radiowych jest dozwolona w wypadkach przekazywania sygnałów powiadamiania, ostrzegania i alarmowania oraz do kierowania ogniem środków przeciwlotniczych.

W rejonach rozmieszczania oddziałów (pododdziałów) organizuje się i prowadzi rozpoznanie przeciwnika powietrznego oraz alarmowanie wojsk o zagrożeniu. Ponadto prowadzi się rozpoznanie inżynieryjne i rozpoznanie skażeń oraz realizuje przedsięwzięcia przeciwepidemiczne.

Ubezpieczenie postoju Wojska w rejonach rozmieszczania organizują ubezpieczenia postoju. Liczba pododdziałów, wydzielonych do ubezpieczenia postoju, zależna jest od warunków terenowych, odległości od przeciwnika i jego aktywności bojowej.

Elementami ubezpieczenia postoju są oddział czat i czaty.

Każdorazowo odległość ubezpieczenia postoju od ubezpieczanych oddziałów (pododdziałów) powinna zapewnić wykonanie manewru zorganizowane wejście do walki. Odległość ubezpieczenia postoju od ubezpieczanych oddziałów może wynosić od 5 do 15 km. Szerokość pasa ubezpieczeń może wynosić: dla batalionu do 10 km, kompanii do 5 km, plutonu do 2 km. Oddział czat (czaty) powinny być rozmieszczone na rubieży dogodnej do obrony i zapewniającej dobrą obserwację przeciwnika. Rubież ubezpieczenia postoju rozbudowuje się pod względem inżynieryjnym podobnie jak w obronie. Rubież ubezpieczenia postoju rozbudowuje się pod względem inżynieryjnym podobnie jak w obronie.

Bezpośrednio w rejonie rozmieszczania oddziału (pododdziału) organizuje się patrole, podsłuchy, posterunki obserwacyjne, wystawia czujki oraz wyznacza pododdziały dyżurne.

Normy taktyczne W 1995 roku rejon rozmieszczenia dla związku taktycznego mógł wynosić około 1000 km², dla oddziału do 150 km², a dla pododdziałów – nie więcej 10 km².

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Taktyka