thumb|250px|Żyłki wędkarskie z haczykami – przypony Żyłka wędkarska – cienka, elastyczna linka o dużej wytrzymałości na rozciąganie, przeznaczona do połowu ryb. Zazwyczaj jest ona nawijana na kołowrotek, który służy również do jej zwijania, ale może być też wybierana ręcznie, mocowana na sztywno do końca wędziska (szczytówka).
Żyłki przypominają zazwyczaj długą, niezwykle cienką linę; do ich kluczowych parametrów należą długość, grubość, materiał oraz budowa. W zależności od konkretnej metody połowu istotne mogą być również: wytrzymałość na zerwanie, wytrzymałość na węźle, odporność na promieniowanie UV, miękkość, rozciągliwość, pamięć kształtu, odporność na ścieranie oraz widoczność w wodzie. Tradycyjne żyłki początkowo wykonywano z włosia końskiego, następnie z jedwabiu, natomiast większość współczesnych powstaje z polimerów syntetycznych, takich jak nylon, polietylen, czy fluorokarbon w postaci żyłki jednowłóknowej (monofilamentu) lub plecionki (wielowłóknowej).
Istnieją różne rodzaje żyłek: od miękkich do twardych, nieskręcających się, o różnej rozciągliwości, stosowane do różnych metod połowu.
Żyłka typu monofilament Na żyłce typu monofilament łatwo wiąże się węzły, a jej końcówki można czysto przyciąć, uzyskując gładkie połączenie. W przypadku zestawów o niższej wytrzymałości (poniżej 4,5 kg) większość wędkarzy wybiera monofilament, ponieważ ułatwia on rzucanie lekkimi przynętami przy użyciu zestawu spinningowego oraz jest wygodny w obsłudze podczas montażu haczyków, obciążników, agrafek i krętlików.
Do wad żyłki typu monofilament należą: znaczna rozciągliwość (utrudnia zacięcie ryb o twardych pyskach) tendencja do skręcania się (problemy podczas rzucania i zwijania zestawu)
Plecionka W ostatnich latach dużą popularność zyskały do połowu ryb plecionki, np. linki muchowe pływające lub zatapialne. Wprowadzone niedawno udoskonalenia zapewniają wysoką odporność na przetarcia, bardzo małą średnicę w stosunku do wytrzymałości oraz doskonałe właściwości rzutowe.
Fluorokarbon Podobnie jak żyłka monofilamentowa, fluorokarbon powstaje w procesie wytłaczania pojedynczego włókna, jednak jest praktycznie niewidoczny nawet w bardzo przejrzystej wodzie, ponieważ przepuszcza światło. Dzięki temu wędkarze mogą stosować fluorokarbon o większej wytrzymałości (grubszy) niż w przypadku innych, bardziej widocznych żyłek.
Do wad fluorokarbonu należą: jest sztywniejszy od żyłki monofilamentowej czy plecionki (utrudnia wiązanie niektórych węzłów) szybciej tonie niż zwykła żyłka (nie jest najlepszym wyborem do przynęt powierzchniowych)
Rodzaje linek wędkarskich Dzielą się na cztery główne rodzaje: spinningowe - charakteryzują się dużą wytrzymałością, wysoką sztywnością i niską rozciągliwością oraz dobrą widocznością. Kolory żyłek wędkarskich spinningowych to jaskrawożółty, jaskrawozielony, bezbarwny fluoryzujący morskie - cechuje je duża wytrzymałość i odporność na ścieranie, wysoka sztywność, niska rozciągliwość oraz odporność na słoną wodę. Ich kolory to żółty, zielony, są też żyłki bezbarwne spławikowe - cechują się większą rozciągliwością oraz dużą miękkością. Są najczęściej bezbarwne, zielone, szare i szarobrązowe gruntowe - cechują się odpornością na ścieranie dzięki domieszce fluorokarbonu
Żyłki tonące i pływające W zależności od sposobu zachowania w wodzie, wyróżnić można dwa podstawowe rozdaje żyłek wędkarskich: pływające - poleca się zwłaszcza w przypadku łowienia metodą bolońską, a także przy podawaniu przynęty bezpośrednio na powierzchni wody tonące - zalecane do łowienia techniką spławikową oraz gruntową
Dbałość o żyłkę wędkarską Sposobem na zachowanie właściwości żyłki wędkarskiej jest przechowywanie jej w miejscu nienarażonym na ekstremalnie wysokie lub niskie temperatury, które mogłyby obniżyć jej elastyczność oraz zwiększyć ryzyko pęknięć. Na łowisku lepiej nie trzymać wyposażenia bezpośrednio na słońcu, aby uniknąć jej wykruszenia. Żyłki nie powinno się narażać także na przesuszenie, ponieważ nadmierna utrata wody obniża jej odporność oraz zwiększa podatność na mikrouszkodzenia. Najlepiej co jakiś czas zanurzać ją w wodzie, w tym również bezpośrednio przed łowieniem. Warto również regularnie sprawdzać końcowy odcinek żyłki – jeżeli występują na nim wady produkcyjne, wiele węzłów lub uszkodzenia nabyte, lepiej go po prostu odciąć ten odcinek.
Zobacz też haczyk wędkarski wędka
Przypisy
Kategoria:Sprzęt wędkarski