Diann Roffe-Steinrotter (ur. 24 marca 1967 w Warsaw) – amerykańska narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska oraz mistrzyni świata.
Kariera Pierwszy sukces w karierze Diann Roffe osiągnęła w 1984 roku, kiedy zdobyła srebrny medal w gigancie podczas mistrzostw świata juniorów w Sugarloaf. Szybsza była tam tylko Mateja Svet z Jugosławii. Wkrótce zadebiutowała w zawodach Pucharu Świata, a 7 marca 1984 roku w Lake Placid zdobyła pierwsze punkty, zajmując ósme miejsce w gigancie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 13 marca 1985 roku w tej samej miejscowości, gdzie była najlepsza w gigancie. W kolejnych latach jeszcze siedmiokrotnie plasowała się w czołowej trójce, w tym odniosła jeszcze jedno zwycięstwo: 17 marca 1994 roku w Vail wygrała supergiganta. Zwycięstwo w Vail był jednocześnie jej ostatnim podium w zawodach tej rangi. Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 1991/1992, który ukończyła na dziesiątej pozycji w klasyfikacji generalnej oraz trzeciej w klasyfikacji giganta. Uległa wtedy jedynie Francuzce Carole Merle oraz Vreni Schneider ze Szwajcarii.
Na rozgrywanych w lutym 1985 roku mistrzostwach świata w Bormio wywalczyła złoty medal w gigancie. Wyprzedziła tam Austriaczkę Elisabeth Kirchler oraz swą rodaczkę, Evę Twardokens. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Crans-Montana wystartowała w gigancie oraz slalomie, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Kolejny medal zdobyła podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie w swej koronnej konkurencji zdobyła srebrny medal. Po pierwszym przejeździe zajmowała dziewiąte miejsce, tracąc do prowadzącej Ulrike Maier 1,05 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas i srebrny medal. Konkurencję wygrała Szwedka Pernilla Wiberg, a drugie miejsce ex aequo z Roffe zajęła Anita Wachter z Austrii. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zdobyła złoty medal w supergigancie. Pokonała tam Rosjankę Swietłanę Gładyszewą oraz Wołoszkę Isolde Kostner, zdobywając pierwszy w historii złoty medal dla USA w tej konkurencji.
Roffe-Steinrotter parokrotnie była wykluczona z rywalizacji przez kontuzje. W styczniu 1986 roku zerwała więzadło rzepki, a w 1991 roku zerwała więzadła krzyżowe w lewym kolanieBiographical Dictionary of American Sports: Roffe-Steinrotter, Diann. str. 621 .
Sześciokrotnie zdobywała mistrzostwo kraju. W 1994 roku zakończyła karieręLos Angeles Times: Roffe-Steinrotter announces retirement after another stunning upset on the slopes .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 12. 24 lutego 1988 Calgary Gigant 2:06,49 +4,20 Vreni Schneider 15. 26 lutego 1988 Calgary Slalom 1:36,69 +6,19 Vreni Schneider DNF 18 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:21,22 - Deborah Compagnoni 2.15px 19 lutego 1992 Albertville Gigant 2:12,74 +0,97 Pernilla Wiberg 1.15px 15 lutego 1994 Lillehammer Supergigant 1:22,15 - - DNF1 24 lutego 1994 Lillehammer Gigant 2:30,97 - Deborah Compagnoni
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 1.15px 6 lutego 1985 Bormio Gigant 2:18,53 - - DNF2alpineskiworld.net: 05.02.1987. Crans Montana Giant Slalom, women 5 lutego 1987 Crans-Montana Gigant 2:21,22 - Vreni Schneider DNF1alpineskiworld.net: 07.02.1987. Crans Montana Slalom, women 7 lutego 1987 Crans-Montana Slalom 1:33,30 - Erika Hess 14. 8 lutego 1989 Vail Supergigant 1:19,46 +1,36 Ulrike Maier 9. 11 lutego 1989 Vail Gigant 2:29,37 +4,25 Vreni Schneider DNF1alpineskiworld.net: 09.02.1993. Morioka Slalom, women 9 lutego 1993 Morioka Slalom 1:27,66 - Karin Buder 9. 10 lutego 1993 Morioka Gigant 2:17,59 +2,64 Carole Merle 13. 14 lutego 1993 Morioka Supergigant 1:33,52 +1,41 Katja Seizinger
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 2.15px 21 lutego 1984 Sugarloaf Gigant 2:23,08 +0,13 Mateja Svet
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1983/1984: 36 sezon 1984/1985: 25 sezon 1987/1988: 91 sezon 1988/1989: 66 sezon 1989/1990: 10 sezon 1990/1991: 44 sezon 1991/1992: 10 sezon 1992/1993: 42 sezon 1993/1994: 39
Miejsca na podium Lake Placid – 13 marca 1985 (gigant) – 1. miejsce Waterville Valley – 17 marca 1985 (gigant) – 2. miejsce Park City – 24 listopada 1989 (gigant) – 2. miejsce Vail – 3 grudnia 1989 (gigant) – 2. miejsce Veysonnaz – 5 lutego 1990 (gigant) – 3. miejsce Santa Caterina – 8 grudnia 1991 (gigant) – 3. miejsce Morzine – 27 stycznia 1992 (gigant) – 3. miejsce Vail – 17 marca 1994 (supergigant) – 1. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Amerykańscy narciarze alpejscy Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Urodzeni w 1967