7 Eskadra Lotnictwa Taktycznego

7 Eskadra Lotnictwa Taktycznego – powołana na podstawie zarządzenia Ministra Obrony Narodowej nr PF-74/Org. z dnia 15 lipca 1999 roku i rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP nr 083/Org. z dnia 9 sierpnia 1999 roku jednostka lotnicza o profilu myśliwsko-bombowym wydzielona do Sił Szybkiego Reagowania NATO.

Historia Eskadra kontynuowała tradycje 7 pułku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego, którego historia rozpoczęła się od powołania na podstawie rozkazu nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego i otrzymała nazwę: "7 samodzielny pułk lotniczy bombowców nurkujących". Na miejsce jego bazowania została wyznaczona Leźnica Wielka, koło Łęczycy, a pierwszym polskim dowódcą został mjr pil. Szczepan Ścibior.

W początkowym okresie swojej historii jednostka była wielokrotnie przebazowana. Kolejno stacjonowała na lotniskach: Poznań-Ławica: 12 kwietnia 1947 – 23 października 1950 Malbork: 24 października 1950 – 3 kwietnia 1952 Bydgoszcz: 4 kwietnia 1952 – 7 kwietnia 1953 Warszawa-Babice: 8 kwietnia 1953 – 7 października 1953 Modlin: 8 października 1953 – 3 lipca 1957 Powidz: 4 lipca 1957 do dzisiaj

Szkolenie Od momentu powołania 7 eskadra lotnictwa taktycznego otrzymała zadanie uzyskania interoperacyjności z jednostkami lotniczymi NATO. W tym celu piloci eskadry szkoleni byli przez instruktorów ze Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Kanady według Programu Osiągania Zdolności Bojowej do osiągnięcia statusu gotowości do działań "Combat Ready" realizując roczny nalot ponad 120 godzin. Czterech pierwszych pilotów zakończyło to szkolenie w połowie 2000 roku, przez co stali się pierwszymi polskimi lotnikami z uprawnieniami do lotów w ramach sił NATO. Byli to majorowie: Tadeusz Mikutel, Wojciech Stępień, Krzysztof Walczak oraz kapitan Grzegorz Węglorz, (niepełne szkolenie przeszedł major Adam Świerkocz, który status "Combat Ready" osiągnął w 2002 roku). Trzech pierwszych pilotów zdobyło także uprawnienia instruktorskie, w celu szkolenia pozostałej części eskadry.

Już w maju 2000 roku cztery samoloty eskadry, 11 załóg lotniczych oraz personel techniczny wzięli udział w międzynarodowych ćwiczeniach lotniczych "Cooperative Banners 2000" w Stavanger w Norwegii. Podczas tych ćwiczeń 29 maja 2000 – został zrealizowany pierwszy wylot samolotów eskadry całkowicie poza granicami kraju we wspólnym ugrupowaniu z norweskimi F-16. Od czasu tamtych ćwiczeń dzień ten jest uznawany za święto eskadry.

Na przełomie września i października 2001 eskadra, jako pierwsza w Polsce jednostka lotnicza, była poddana kontroli gotowości do działań według procedur NATO – TACEVAL. W czasie kontroli jednostka została przebazowana na lotnisko operacyjne, z którego realizowała misje uderzeniowe na poligonie. Wszystkie zadania wykonywane były zgodnie z zasadami stosowanymi w Sojuszu, z wykorzystaniem języka angielskiego jako podstawowego języka dowodzenia i współdziałania. Zarówno personel latający jak i techniczny potwierdził tym swoją gotowość do działań w strukturach NATO.

Eskadra od początku istnienia uczestniczyła w wielu krajowych i zagranicznych międzynarodowych ćwiczeniach lotniczych: Cooperative Banners 2000 Nato Air Meet 2000 Strong Resolve 2002 Clean Hunter 2003, 2005 Sentry White Falcon 2004 Lone Cat 2004, 2005 Polish Tiger 2006, 2007 Italian Dancer 2005, 2007

Piloci eskadry (mjr M. Erdmański, kpt. M. Kejna, kpt. W. Śramkowski) trzykrotnie reprezentowali Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej wykonując pokaz indywidualnego pilotażu na Su-22 podczas pokazów lotniczych AIR SHOW w Radomiu w latach 2001–2003.

Dnia 25 września 2007 w okolicach Jasienia k. Kościanu podczas polsko-włoskiej wymiany "Italian Dancer 2007" pilot eskadry (por. G. Gołas) katapultował się wraz z pilotem włoskim z uszkodzonego po zderzeniu z ptakiem samolotu Włoskich Sił Powietrznych typu AMX.

Dowódcy eskadry ppłk Tadeusz Mikutel w latach 2000–2002 ppłk Janusz Duda 2002–2004 ppłk Jacek Łazarczyk 2004–2007 ppłk Maciej Trelka 2007–2008 ppłk Marek Ławicki 2008–2010

Wyposażenie Wyposażenie historyczne Tu-2S: od 1950 do 1957 Ił-28: od 1952. Podczas parady lotniczej z okazji tysiąclecia państwa polskiego 33 z nich utworzyły szyk "Orła". Su-20: od kwietnia 1974.

Wyposażenie współczesne thumb|250px|Su-22M4K w barwach 7 elt na wystawie w 31 Bazie Lotniczej Eskadra wyposażona jest od maja 1986 roku w samoloty myśliwsko-bombowe Su-22, w kodzie NATO oznaczone nazwą "Fitter-K". Samoloty te występują w dwóch wariantach: jednomiejscowy Su-22M4 oraz dwumiejscowy Su-22UM3K. Oba są jednosilnikowymi, turboodrzutowymi, naddźwiękowymi samolotami o zmiennym kącie skosu skrzydeł, przeznaczonymi głównie do zwalczania celów naziemnych oraz nawodnych, a także do wykonywania lotniczego rozpoznania wzrokowego, fotograficznego oraz radioelektronicznego.

Dyslokacja do Świdwina Na przełomie 2007 i 2008 roku 7 eskadra lotnictwa taktycznego rozkazem Ministra Obrony Narodowej została przeniesiona na stałe do 21 bazy lotniczej w Świdwinie. Powodem przebazowania była zmiana charakteru 33 bazy lotniczej w Powidzu, która od tej pory miała zostać bazą dla samolotów transportowych, między innymi polskich C-130 Hercules. Ostatni wylot samolotów Su-22 z lotniska w Powidzu nastąpił 5 lutego 2008. Obecnie samoloty eskadry służą razem z samolotami 40 eskadry lotnictwa taktycznego wspólnemu realizowaniu zadań bojowych obydwu eskadr.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polskie eskadry lotnictwa taktycznego Kategoria:Wojsko Polskie w Powidzu Kategoria:Wojsko Polskie w Świdwinie