mały|Józef Korolkiewicz – portret z autografem(ok. 1930-1934) thumb|Józef Korolkiewicz na afiszu warszawskiej „Café Fenix”, 1944 Józef Korolkiewicz (ur. 27 kwietnia 1902 w Godziszewach, zm. 18 listopada 1988 w Warszawie) – polski malarz, grafik, śpiewak i sportowiec.
Życiorys Był jednym z czworga dzieci Olgierda Korolkiewicza (1873–1924) i Czeszki Vlastimili Vycpálek. Jego rodzice poznali się w rodzinnym mieście Vlastimili Taborze, gdzie Olgierd studiował w Szkole Rolniczej (szkoła wyższa). Wczesne dzieciństwo spędził w majątku Nowa Wieś niedaleko Kobyłki, który wcześniej należał do jego dziadka, Józefa (1838-1909), doktora medycyny, powstańca styczniowego, zesłańca syberyjskiego i drugiego na liście fundatorów pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie.
Artysta W wieku 15. lat, zachęcony przez Wojciecha Kossaka, został jego najmłodszym studentem w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Mając lat 18, wraz ze starszym bratem, Zbigniewem, wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920. W latach 1922–1923 kontynuował studia w Krakowie w pracowni Ignacego Pieńkowskiego. W 1924 powrócił do Warszawy do pracowni Tadeusza Pruszkowskiego.
Tworzył obrazy olejne, gwasze i rysunki. Przeważającym tematem jego prac był koń. Rzadziej pojawiały się na nich inne zwierzęta, przyroda i człowiek, choć nie stronił od malowania portretów. Jako malarz zadebiutował publicznie w Zachęcie w 1927. W latach 1936–1938 mieszkał w Rzymie, dzieląc czas na malarstwo i studia wokalne u Astolfa Pescii, oraz okazjonalnie występując w koncertach. Po wybuchu wojny w 1939 ponownie przywdział mundur WP, by bronić Warszawy przed niemiecką agresją. W czasie okupacji przebywał w Warszawie, dając występy z innymi śpiewakami w kawiarniach i restauracjach. Podczas powstania warszawskiego stracił prawie wszystkie swoje dzieła powstałe przed wojną, które spłonęły w pożarach.
Już w 1934 pojawił się na scenie Opery Warszawskiej, na której z przerwą wojenną występował jako solista do 1949. Śpiewał partie barytonu. Wystąpił w takich operach jak Halka, Straszny dwór, Cyrulik sewilski, Faust, Carmen, Rigoletto, Pajace i Madame Butterfly. Wskutek zniszczenia przez Niemców gmachu opery, po 1945 śpiewał w przedstawieniach wystawianych w Teatrze „Roma”, który do 1965 był tymczasową siedzibą Opery Narodowej.
Współpracował także z Polskim Radiem. Nagrał szereg płyt, m.in. z pieśniami polskimi Stanisława Moniuszki i Fryderyka Chopina.
Przez wiele lat kariery artystycznej zajmował się w szerokim zakresie sztuką użytkową. Projektował plakaty, gobeliny, mozaiki, medale i znaczki pocztowe, oraz ilustrował książki, czasopisma, podręczniki z dziedziny sportu i szkolne plansze edukacyjne. Jednak od lat 60. skupił się głównie na malarstwie i rysunku.
Sportowiec thumb|Józef Korolkiewicz bije rekord Polski w biegu na 500 m (1927) Jako zawodnik Polonii Warszawa w latach 1924-1930 uprawiał sport na poziomie wyczynowym. Był lekkoatletą (400 m i 400 m p. płotki), pięciokrotnym wicemistrzem Polski w biegu na 400 metrów przez płotki (1924, 1925, 1926, 1927, 1930)Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko, Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007 • Konkurencje męskie, Szczecin – Warszawa, Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 5, i członkiem polskiej reprezentacji narodowej. W 1927 pobił rekord Polski w biegu na 500 m (czas 1:08.6). Także w 1927, na Akademickich Mistrzostwach Świata w Rzymie, zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 m. Przewidywany był do występu na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928, ale kontuzja uniemożliwiła mu udział.
Cztery lata później chciał zostać olimpijczykiem w dziedzinie sztuki, zgłaszając na konkurs w Los Angeles obraz olejny Bokserzy. Jednakże w krajowej, kwalifikacyjnej edycji tego konkursu nie uzyskał nominacji olimpijskiej – niemniej zdobył w nim drugą nagrodę w kategorii malarstwa.
Był także miłośnikiem tenisa. Sam grał amatorsko, regularnie pojawiał się na kortach, zwłaszcza w wieku dojrzałym. Uczestniczył w rozgrywkach dla old-timerów. Często zasiadał na trybunach turniejów Wielkiego Szlema. Ponadto od dzieciństwa jeździł konno, wykazując się na tym polu dużymi umiejętnościami.
Myśliwy Był dobrym myśliwym. Łowiectwem zajmował się głównie w młodości. Na polowania najczęściej wyprawiał się ze swoim starszym bratem, Zbigniewem.
Małżeństwo i dzieci W 1941 ożenił się z Barbarą Złotnicką, która była jedną z uczestniczek konkursu „Miss Polonia 1930”. Miał z nią dwóch synów: Piotra (ur. 1942) i Łukasza (ur. 1948) – artystę malarza. Piotr wyemigrował do Szwecji. Zamieszkał z rodziną w Uppsali, gdzie często gościł ojca. Mieszkał on w Warszawie przy ul. Poselskiej 19.
Ostatni spoczynek Po śmierci spoczął w rodzinnym grobie na starym cmentarzu parafialnym w Kobyłce (kwatera A).
Wybrana twórczość Malarstwo Biegacze, 1932 Dzieci w parku, 1937 Pejzaż górski, 1939 Zbigniew Korolkiewicz, 1944 – portret starszego brata Portret kobiety w sukni historycznej Konie, 1969 Wyścigi, 1969 Na wyścigach, 1970 Bażanty, 1975 Przejażdżka konna, 1977 Polowanie, 1979 Jeźdźcy, 1979 Galop Pędzące konie, 1980 Konie przy księżycu, 1983 Konie w galopie, 1984
Plakaty Z wspólnej pracy wyższe plony!, ok. 1950 Siano sprzedasz najkorzystniej w Gminnej Spółdzielni, 1954
Ilustracje i opracowania graficzne książek oraz czasopism Trzy Miki z Ameryki, aut. Jadwiga Korczakowska, wyd. Towarzystwo Wydawnicze „Bluszcz”, 1934 „Kobieta” (okładka), tygodnik, nry 18 i 31, kwiecień i lipiec 1948, wyd. Zarząd Główny Ligi Kobiet Order Zielonej Różczki (okładka), aut. Zbigniew Kowalski, wyd. MON, 1954 Dzień w kraju Mieszka, aut. Jerzy Gąssowski, wyd. Biblioteczka historyczna PZWS, 1959
Znaczki pocztowe II Międzynarodowe Igrzyska Sportowe Młodzieży (seria), 1955 XVIII Igrzyska Olimpijskie • Tokio 1964 (seria), 1964
Pocztówki Konie, (albumik z dziewięcioma pocztówkami), wyd. Ruch, 1966
Upamiętnienie W 2006 nakładem wydawnictwa BoSz ukazał się album Józef Korolkiewicz autorstwa Kingi Kawalerowicz i Emilii Bzickiej. Publikacja zawiera reprodukcje obrazów oraz fotografie artysty.
Przypisy
Bibliografia Jozef Korolkiewicz – Colourful Life Maria Balicka, Szlakiem grobów Wołominian – spacer alejkami Starego Cmentarza w Kobyłce (II) Zbigniew Porada, Olimpijczycy z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, Kraków 2014, s. 73–75
Linki zewnętrzne Józef Korolkiewicz na zdjęciach w bibliotece Polona Józef Korolkiewicz (1902-1988), artinfo.pl Plakat Józefa Korolkiewicza, artnet kzp – Katalog Znaków Pocztowych Józef Korolkiewicz, archiwum.teatrwielki.pl
Kategoria:Lekkoatleci Polonii Warszawa Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy płotkarze Kategoria:Polscy projektanci znaczków pocztowych Kategoria:Polscy śpiewacy operowi Kategoria:Polskie barytony Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Żołnierze II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1988