mały|Grób Antoniego Radlińskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Antoni Radliński (ur. 7 lipca 1910 w Strychowcach na Podolu, zm. 31 maja 1992) – polski inżynier chemik i polityk, minister przemysłu chemicznego w latach 1957–1970.
Życiorys Syn Kazimierza i Leopoldy. Do szkoły średniej uczęszczał w Cieszynie i tam uzyskał maturę. Swoją pierwszą pracę zawodową podjął jeszcze przed studiami w 1929 w Kopalni Węgla „Dębieńsko”. Wyższe studia chemiczne odbył na Politechnice Lwowskiej. W latach 1933–1935 pracował jako młodszy asystent w Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Pracę zawodową w przemyśle chemicznym rozpoczął w 1935 w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Chorzowie w Laboratorium Analitycznym, w której pracował do 1939. Powrócił na uniwersytet, gdzie do 1941 był asystentem. Do 1946 pracował jako urzędnik i inspektor w Zakładach Miejskich we Lwowie. Do 1947 był dyrektorem technicznym w Państwowej Fabryce Wyrobów Metalowych w Chorzowie, a do 1951 dyrektor Zjednoczenia Nawozów w Gliwicach. Uzyskał nostryfikację dyplomu na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. W latach 1951–1954 dyrektor departamentu w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, po czym do 1957 zajmował stanowisko dyrektora Zjednoczenia Syntezy Chemicznej w Gliwicach.
Od 1945 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1959 do 1964 był członkiem centralnej komisji rewizyjnej Komitetu Centralnego PZPR, a następnie do 1980 zastępcą członka KC. W 1957 objął urząd ministra przemysłu chemicznego, który zajmował do 1970. Po opuszczeniu ministerstwa do 1979 wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli.
Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego Oddział Śląsko-DąbrowskiSpis członków Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przem. Chem. Oddział Śląsko-Dąbrowski „Przegląd Chemiczny”, Rok IV, Nr 3, Gliwice, listopad 1946, s. 101 [dostęp 2026-07-15]..
Żonaty z Heleną Zofią Radlińską z domu Reinold (1914–1992).
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje-1-29).
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1959Najwyższe odznaczenia dla zasłużonych obywateli Polski Ludowej, „Trybuna Robotnicza”, nr 173, 22 lipca 1959, s. 7., 1964) Złoty Krzyż Zasługi (1948) (1954) Srebrny Krzyż Zasługi (1946) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Medal im. Prof. Wojciecha Świętosławskiego (1981) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1. Odznaka „Za Zasługi dla Kielecczyzny” (1969)Zakończenie budowy kopalni siarki [w:] „Trybuna Ludu”, nr 199, 20 lipca 1969, s. 3.
Przypisy
Bibliografia Informacje w BIP IPN Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Ludzie związani z Chorzowem Kategoria:Ludzie związani z Gliwicami Kategoria:Ministrowie przemysłu chemicznego Kategoria:Nagrodzeni Medalem im. Prof. Wojciecha Świętosławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Wiceprezesi Najwyższej Izby Kontroli Kategoria:Zmarli w 1992