Rudolf Karpiniec (ur. 5 października 1886 w Siemianówce, pow. lwowskim, zm. 22 czerwca 1975 w Cieszynie) – prawnik, działacz społeczny.
Życiorys Był synem Atanazego i Ludwiki z Lutzów. Ukończył gimnazjum w Jaśle oraz studia prawnicze i politologiczne na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1911–1912 był auskultantem, w latach 1912–1914 adiunktem/sędzią c. k. Sądu Powiatowego w Dukli. Praktykę odbywał także w sądach w Jaśle, Gorlicach i Nowym Sączu. W 1919 został naczelnikiem Sądu Powiatowego w Jabłonkowie. Później był naczelnikiem Sądu Powiatowego w Cieszynie, sędzią Sądu Okręgowego w Cieszynie, sędzią Sądu Apelacyjnego w Katowicach, prezesem Sądu Okręgowego w Cieszynie (od lutego 1934 do czerwca 1939), a po przejściu na emeryturę notariuszem w Cieszynie.
W 1927 roku orzekał w tzw. "procesie stulecie" o dobra Komory Cieszyńskiej wytoczonym przez przedstawicieli dynastii Habsburgów.
Autor Włościańskich zwyczajów spadkowych na Śląsku Cieszyńskim (1928).
Od 8 lutego 1918 był mężem Walerii ze Stankiewiczów (1892–1965).
Zmarł 22 czerwca 1975 w Cieszynie. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie (sektor XI-B-7).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (23 czerwca 1927)M.P. z 1927 r. nr 142, poz. 363 „za zasługi, położone przy organizacji sądownictwa polskiego na Górnym Śląsku oraz na polu pracy społecznej”.
Przypisy
Bibliografia
Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 2, Cieszyn 1995, s. 87.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Ludzie związani z Cieszynem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Sędziowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1975