thumb|Gmach Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie (1923) thumb|Budynek Teatru Polskiego w Warszawie thumb|Dom Bez Kantów thumb|Grób Czesława Przybylskiego na cmentarzu Powązkowskim thumb|Tablica pamiątkowa na budynku Teatru Polskiego w Warszawie Czesław Piotr Przybylski (ur. 19 maja 1880 w Warszawie, zm. 14 stycznia 1936 tamże) – polski architekt, reprezentant eklektyzmu i modernizmu.
Życiorys Po ukończeniu w 1904 Politechniki Warszawskiej studiował do 1908 w Paryżu, Karlsruhe i Wiedniu. Po powrocie do kraju pracował zawodowo w Warszawie, a w czasie I wojny światowej w Rosji, m.in. w Kijowie.
Od 1919 był profesorem Politechniki Warszawskiej i wychowawcą oraz promotorem wielu wybitnych architektów, m.in. Bohdana Pniewskiego. Publikował wielokrotnie w prasie branżowej, działał w Kole Architektów przy Stowarzyszeniu Techników (poprzedniku SARP), a od 1908 także w Towarzystwie Opieki nad Zabytkami Przeszłości.
W swojej twórczości początkowo nawiązywał do spuścizny historycznej (zwłaszcza do klasycyzmu), uwzględniając jednak zasady funkcjonalności budynku i nowoczesności konstrukcji. Po I wojnie światowej jego budynki uzyskiwały coraz prostsze, minimalistyczne formy przy coraz bardziej monumentalnej skali.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 198-6-4).
Ważniejsze projekty i realizacje pawilon wystawowy Zagroda Włościańska w Częstochowie (1908–1909, wspólnie ze Zdzisławem Kalinowskim), pasaż handlowy Galeria Luxenburga wraz z Grand Hotelem w Warszawie (1909, wspólnie z Leonem Drewsem), budynek Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie (1911), restauracja Kamienicy Baryczkowskiej na Rynku Starego Miasta w Warszawie (1911, członek zespołu), konkurs na plan miasta-ogrodu w majątku Ronikierów w Ząbkach (1912, III nagroda), gmach Teatru Polskiego w Warszawie (1912), wille Mironówka i Halina w Milanówku (przed 1914, wspólnie ze Zdzisławem Kalinowskim), gmach Teatru Miejskiego w Wilnie (1914, niezrealizowany), gmach Teatru Miejskiego w Kaliszu (1920–1923, realizacja wnętrz do 1936), siedziba Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie (1922), gmach Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie (1923), dom własny na warszawskim Powiślu, ul. Górnośląska 43 (dziś siedziba władz Opus Dei) (1923–1926), dom z pracownią rzeźbiarską dla Mieczysława Lubelskiego przy ul. Jakubowskiej 16 na warszawskiej Saskiej Kępie (1928), gmachy Wydziału Elektrotechniki i Wydziału Technologii Chemicznej Politechniki Warszawskiej (1929, realizacja do 1934), konkurs na projekt Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie (1931, II nagroda), dom Funduszu Kwaterunku Wojskowego (tzw. dom Bez Kantów) na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie (1933, realizacja do 1935), Dworzec Główny w Warszawie (1928–1932, realizacja do 1940), willa „Julisin” w Konstancinie (1934).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 17 stycznia 1936) „za zasługi na polu pracy artystycznej i pedagogicznej”. Złoty Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1935)M.P. z 1935 r. nr 257, poz. 305 „za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle”.
Upamiętnienie Tablica na budynku Teatru Polskiego w Warszawie zaprojektowana przez Mieczysława Lubelskiego. W styczniu 1979 jego imieniem nazwano ulicę na warszawskim Ursynowie Ulica Czesława Przybylskiego w Warszawie w Targeo.
Przypisy
Bibliografia
G. Jonkajtys-Luba, Czesław Przybylski, Warszawa 1996.
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Architekci związani z Kaliszem Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1936