Hans Aanrud (ur. 3 września 1863 w gminie Vestre Gausdal, zm. 11 stycznia 1953 w Oslo) – norweski prozaik, autor literatury dziecięcej i chłopskiej tworzący w języku bokmål.
Pochodził z rodziny chłopskiej. W 1882 osiadł w Kristianii, gdzie studiował prawo i filozofię, a w latach 1911–1923 był doradcą Teatru Narodowego. Pisał nowele i opowiadania. Współredagował czasopismo „Tidssignaler”, do którego pisał artykuły na temat funkcji wychowawczej teatru.
Jego twórczość dla dzieci ukazała się w języku polskim w przekładach Rozalii Bernsztajnowej i Janiny Mortkowiczowej.
Wybrana twórczość (opracowano na podstawie materiału źródłowego)
Fortællinger (zbiór opowiadań, 1891) Fra Svipop til Venaasen (zbiór opowiadań, 1882) En Vinternat og andre Fortællinger (zbiór nowel poetyckich, 1896) Storkarr (zbiór opowiadań dla dzieci, 1896) Historia o Cesi sierotce (oryg. Sidsel Sidsæaerk, zbiór opowiadań dla dzieci, 1903) Smaaf (zbiór opowiadań dla dzieci, 1906) Wyprawa do słońca (oryg. Solve Solfeng, zbiór opowiadań dla dzieci, 1910) Trylogia komedii satyrycznych: Storken (1885) Høoit til Hest (1901) Hanen (1906)
Przypisy
Kategoria:Dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Dramaturdzy XX wieku Kategoria:Norwescy dramaturdzy Kategoria:Norwescy dziennikarze Kategoria:Norwescy pisarze XIX wieku Kategoria:Norwescy pisarze XX wieku Kategoria:Norwescy prozaicy Kategoria:Norwescy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Pisarze związani z Oslo Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1953