Wierka Serdiuczka (), właśc. Andrij Mychajłowycz Danyłko (; ur. 2 października 1973 w Połtawie) – ukraiński aktor komediowy, piosenkarz, satyryk, autor tekstów, scenarzysta, kompozytor, reżyser, producent i prezenter telewizyjny. Ludowy Artysta Ukrainy. Popularność przyniosło mu kreaowanie postaci drag queen o pseudonimie Wierka Serdiuczka (), która zajęła drugie miejsce w finale 52. Konkursu Piosenki Eurowizji (2007).
Życiorys Zainteresował się aktorstwem, będąc w szkole podstawowej. W trakcie nauki w siódmej klasie wystąpił w miejscowym teatrze. Następnie uczył się w technikum na kasjera-sprzedawcę. Skończył szkołę sztuki cyrkowej, w 1995 rozpoczął naukę na uczelni estradowo-cyrkowej w Kijowie.
W 1993 został laureatem konkursu Wsesmich w Kijowie, dzięki czemu zdobył popularność na Ukrainie. Niedługo później zaczął występować na scenach innych miast oraz w reklamach.
W 2003 wydał album studyjny pt. Posle tiebia, zawierający piosenki inspirowane brzmieniami ambientowymi. W latach 2016–2020 i 2024 był jurorem w programie Widbir, wyłaniającym reprezentanta Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji.
Wierka Serdiuczka W 1989 po raz pierwszy wystąpił na scenie jako drag queen Wierka Serdiuczka. Pseudonim artystyczny powstał z połączenia imienia Wierka z nazwiskiem koleżanki Danyłki z klasy, Ani Serdiuk. Na początku grana przez niego postać była sprzedawczynią, następnie była przedstawiana jako konduktorka pociągu dalekobieżnego. Postać Wierki przedstawiona została szerszemu gronu po raz pierwszy w 1993 w ramach konkursu Humoryna. Określana została jako ekstrawagancka i krzykliwa, a jej występy i utwory – jako utrzymane w prześmiewczym i żartobliwym tonie, często nawiązującym do piosenek ludowych. Jak twierdzi Danyłko w wywiadach, odgrywając postać Serdiuczki stara się obnażyć słabości kobiet z ukraińskiej prowincji, nieznających języków obcych i słabo wykształconych, ale pewnych siebie i skorych do wszelkiego rodzaju rozrywek. thumb|Andrij Danyłko, kwiecień 2021 W 1997 Serdiuczka była prezenterką talk-show , na początku emitowanego na kanale 1+1, a następnie na TV-6. W 1998 wydała debiutancki album studyjny pt. Ja rożdiena dla lubwi. Na początku nowego tysiąclecia wydała kolejne trzy płyty: Hop-hop (2002), Czita Drita (2003), Ha-ra-szo (2003).
W listopadzie 2004 zakwalifikowała się do stawki ukraińskich eliminacji do 50. Konkursu Piosenki Eurowizji, jednak później wycofała się z udziału z powodu zbieżności daty finału z terminami koncertów w ramach trasy promocyjnej. W 2005 nawiązała współpracę z Michałem Wiśniewskim, który pod pseudonimem Renia Pączkowska nagrał album studyjny pt. 1, 2, 3… Próba mikrofonu z piosenkami Serdiuczki w nowych aranżacjach i z polskimi tekstami. Projekt promowali singlem „Hop hop hop”, do którego wspólnie zrealizowali oficjalny teledysk.
W 2006 wydała kolejny album studyjny pt. Tralli-Valli. W marcu 2007 z piosenką „Dancing Lasha Tumbai” zwyciężyła w finale ukraińskich eliminacji do 52. Konkursu Piosenki Eurowizji, zdobywszy największe poparcie jurorów i telewidzów, dzięki czemu została ogłoszona reprezentantką Ukrainy w konkursie organizowanym w Helsinkach. 12 maja zajęła drugie miejsce w finale po otrzymaniu łącznie 235 punktów, w tym maksymalne noty (12 punktów) z pięciu krajów. Po finale piosenka wywołała medialne kontrowersje, bo zdaniem wielu obserwatorów fraza „Lasha tumbai” (jakoby oznaczająca w języku mongolskim bitą śmietanę) brzmiała łudząco podobnie do słów „Russia Goodbye”, które miały nawiązywać do pomarańczowej rewolucji na Ukrainie. Po finale konkursu Serdiuczka wydała kolejny album studyjny pt. Dancing Europe, a w 2008 udostępniła na rynku pierwszy album kompilacyjny pt. DoReMi DoReDo, zawierający piosenki „Dancing Lasha Tumbai”, „Kiss Please” czy „I Am Eurovision Queen”.
W maju 2017 pojawiła się gościnnie w finale 62. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kijowie. W maju 2019 zaśpiewała utwór Netty „Toy” podczas koncertu finałowego 64. Konkursu Piosenki Eurowizji w Tel Awiwie. W maju 2023 pojawiła się gościnnie w finale 67. Konkursu Piosenki Eurowizji w Liverpoolu.
Kontrowersje W styczniu 2022 podczas programu koncertowego Dizel Show wykonał fragment pieśni Bat´ko nasz Bandera, do czego przyłączyli się członkowie jego zespołu. Utwór wychwala Stepana Banderę i opowiada o ciężko rannym członku Ukraińskiej Powstańczej Armii, opłakiwanym przez matkę; bywa określany jako nieoficjalny hymn banderowców. Publiczne wykonanie pieśni odwołującej się do Bandery i UPA wzbudza kontrowersje w kontekście odpowiedzialności frakcji banderowskiej Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów oraz UPA za planową eksterminację ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej w latach 1943–1945.
Dyskografia Jako Andrij Danyłko Posle tiebia (2005) Jako Wierka Serdiuczka Ja rożdiena dla lubwi (1998) Hop-hop (2002) Czita Drita (2003) Cha-ra-szo (2003) Żenicha chotieła (2004) Nowyje piesni Wierki Sierdiuczki (2006) Tralli-Valli (2006) Dancing Europe (2007) DoReMi DoReDo (2008) Alles Gut Mamba (2011)
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa artysty
Kategoria:Drag queens Kategoria:Ludowi Artyści Ukrainy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Reprezentanci Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji Kategoria:Muzycy pop folk Kategoria:Ludzie urodzeni w Połtawie Kategoria:Ukraińscy aktorzy Kategoria:Ukraińscy komicy Kategoria:Ukraińscy wokaliści Kategoria:Urodzeni w 1973