Stanislas de Guaita (ur. 6 kwietnia 1861 w Château d'Alteville k. Tarquimpola, zm. 19 grudnia 1897 tamże) – francuski poeta i pisarz mieszkający w Paryżu, pasjonat ezoteryki i mistycyzmu europejskiego, aktywny członek Towarzystwa Różokrzyżowców. Wraz z Joséphinem Péladanem był założycielem L'Ordre Kabbalistique de la Rose-Croix. Za swojego życia był uważany za autorytet w kwestiach ezoteryki, magii i okultyzmu, był postacią wielce popularną.
Życiorys Stanislas de Guaita pochodził ze szlacheckiej rodziny włoskiej, która osiedliła się we Francji. Urodził się 6 kwietnia 1861 na zamku Alteville. Uczył się w Liceo de Nancy. Początkowo interesował się naukami ścisłymi, zwłaszcza chemią, ale później zaczął się skłaniać ku sztuce. Zajął się metafizyką i studiował Kabałę. Zmarł przedwcześnie, wyniszczony substancjami narkotycznymi, w wieku 37 lat. Istnieją głosy mówiące o przedawkowaniu przez poetę narkotyków, członkowie rodziny zmarłego jednak temu zaprzeczają.
Twórczość Stanislas de Guaita wydał zbiory poezji: Les Oiseaux de passage (1881) La Muse noire (1883) Rosa mystica (1885)
Przypisy
Linki zewnętrzne Stanislas de Guaita, L'Atlantide we francuskich Wikiźródłach.
Kategoria:Eseiści francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy eseiści XIX wieku Kategoria:Francuscy okultyści Kategoria:Francuscy poeci XIX wieku Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Różokrzyżowcy Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1897